”Beoogd opvolger is beter dan Piet Brugman”

Uit “De Gelderlander” Zaterdag 22 juni 2002

Pannerden . Het aanstaande vertrek van Piet Brugman als voorzitter van RKPSC roept vragen op.

Heeft het te maken met de degradatie van de Pannerdense voetbalclub naar de zesde klasse en de trap na die trainer Rudy Pastoor na de degradatie aan hoofd en jeugdbestuur van de club gaf? ,,Niets van dat alles “, zegt Brugman stellig. Het is een pure toevalstreffer. Er dient zich een heel goede vervanger aan, dan moet Piet Brugman heel gauw stoppen”. De voorzitter wil er het liefst zo weinig mogelijk over zeggen. Op de extra ledenvergadering RKPSC, op 28 juni 2002 komt er meer duidelijkheid. ,, Want de nieuwe voorzitter en ook vier andere bestuursleden moeten eerst nog door de leden gekozen worden. Maar eenmaal op de praatstoel beland, kan Brugman moeilijk zwijgen.

,, Ik ben sinds 1974 voorzitter, dan wordt het toch ook tijd om te stoppen. En laten we eerlijk zijn, het is toch een bijzondere goede zaak als mensen bereid zijn een bestuursfunctie te aanvaarden en een vervolg geven op wat er in het verleden al gedaan is. En ik stap niet zo maar op , ik laat niets zo maar achter. Dat doe ik alleen als ik zeker weet dat alles bij RKPSC voor honderd procent geregeld is.” De voorzitter klapt steeds meer uit de school. ,, \Het overvalt mij ook. Ik kom net terug van kersen plukken. Ik ben helemaal in de ban van de bomen, de kersen en de spreeuwen. Maar goed op 28 juni treden dus nog vier andere bestuursleden af. Zij zijn niet herkiesbaar. Ik blijf, niet als voorzitter, maar als gewoon bestuurslid, nog aan tot de volgende ledenvergadering, medio augustus. Dan treed ik terug, ben ik namelijk precies vijftig jaar lid van deze vereniging. Is dat niet een schitterend moment om te stoppen. Brugman, zo blijkt, heeft oog voor detail. Vijftig jaar lang gaf de kleurrijke inwoner van Pannerden alles voor zijn club. Zijn club

,, Maar als je 63 bent, houdt het een keer op. Zeker als zich zo’n kans als nu voor doet. Want mijn beoogd opvolger , Arno Driessen, is beter dan Piet Brugman. Zet dat er maar in. “,, We zijn perfect bezig met RKPSC . Het oude bestuur blijft het nieuwe bestuur ondersteunen. Dat is toch heel uniek . we gaan er op 28 juni ook geen lange vergadering van maken. Niet nodig. Het zal niet langer dan vijf minuten duren. Dan gaan we op vakantie of eerst nog een feestje vieren.” Iets te vieren had Brugman niet toen RKPSC op 5 mei degradeerde na de nederlaag bij Baakse Boys . Het lachen verging de voorzitter in het geheel na de uitlatingen van trainer Rudy Pastoor, Pastoor verweet het jeugdbestuur dat het talentvolle A - junioren af te staan voor het eerste elftal. Ook gaf de trainer het hoofdbestuur er flink van langs. Dat had toegestaan dat spelers niet voor de hoofdmacht uit wilden komen, wel in het tweede elftal voetballen. Brugman kon die uitlatingen niet waarderen. ,,Rudy Pastoor is een schitterend figuur waar op je kunt bouwen. Maar het is pertinent onjuist dat hij geen gebruik heeft mogen maken van jeugdspelers.
Bart Wezendonk en Demy Derksen, jongens van zestien en zeventien jaar, hebben zo; n 13 wedstrijden in het eerste gespeeld.

Die opmerking van Rudy was dus onder de gordel. Die kwam ook bij de technische commissie heel hard aan.”,, Dat kwalitatief goede spelers niet meer in het eerste willen spelen, vind ook ik jammer. Tegen jongens Marco Janssen en Jeroen IJsveld heb ik gezegd dat ze RKPSC konden redden. Maar die mannen zijn gaan trouwen en hebben gezinsuitbreiding gekregen. Je mag ze dan n iet kwalijk nemen dat ze niet meer willen trainen. Dan kun je als trainer wel naar het bestuur wijzen, maar daar kan ik niks mee.” Het gevolg was degradatie,  ,, Op zich is dat dan een ramp. Mar als je kwalitatief te kort komt, kan ik er vrede mee hebben. Dan is het niet anders”, relativeert Brugman.

Komend seizoen staan Harrie Fontein en Eric Mulder voor de groep. Brugman heeft er alle vertrouwen in. ,, Die twee gaan er meteen tegenaan. Ze zullen er een ploeg van proberen te maken die misschien wel terug kan keren in de vijfde klasse.”

Brugman zal dat als voorzitter niet meer meemaken. En dat zal ook voor hem wennen zijn.


Frans Willemsen.

 

---

Mei 1981: Kampioen RKPSC promoveert naar 2e klasse  

(bron: Gelderlander pers)

Zevenaar – RKPSC heeft het gehaald. De Pannerdense voetbalformatie won gisteren in Zevenaar het beslissingduel tegen het Velpse VVO met 2  -  0 en promoveert naar de tweede klasse van de KNVB. De inzet en karakter vormden de basis van het succes van RKPSC. Voor de ogen van liefst 3750 toeschouwers speelde de ploeg bovendien tactisch zeer sterk: met open ogen liep VVO in de countertechniek van PSC. De held van de dag werd Mart te Pest die beide doelpunten voor zijn rekening nam.

RKPSC liet het initiatief eerst over aan VVO, maar legde de Velpse spitsen goed aan banden. De eerstebeste aanval van de Pannerdense ploeg was raak. De snel meegekomen laatste man Theo Kummeling (de platte) voorzag Mart te Pest van een goede pass en op diens inzet was VVO-doelman Couvreur kansloos: 1  -  0.

De inleiding tot het tweede doelpunt: een inzet van Mart te Pest (links) van richting veranderd waadoor de VVO- doelman kanloos is.

De strijd werd nadien aanmerkelijk harder zodat de verzorgers van beide partijen regelmatig in actie moesten komen. Ernstig letsel kwam er echter niet uit voort. Na rust trachtte VVO het spel te forceren, maar in verdedigend opzicht was RKPSC uitstekend op dreef. Daarna waren de uitvallen van PSC veel gevaarlijker. Uit één ervan viel de beslissing, zij het op een voor VVO enigszins onfortuinlijke wijze. Een hard schot van Mart te Pest werd voor VVO – verdediger Appels van richting veranderd, waardoor doelman Couvreur opnieuw een geslagen man was: 2  -  0.
RKPSC kreeg nadien nog enkele kansen, maar de laatste man van VVO, Bert te Wol, redde tot twee keer toe op de doellijn. Jo van Ophuizen van RKPSC werd genoteerd wegens te hard spel.

René Hattu, de trainer van RKPSC ziet de tweede klasse met vertrouwen te gemoed: ,,Met de geweldige inzet van deze jongens moeten we kunnen meedraaien. De hele ploeg blijft en mogelijk breken er nog wat jeugdspelers door”. Het kampioenschap en de promotie wer5den gisteravond in Pannerden uitbundig gevierd. Na een door het bestuur aangeboden diner werden de ,,helden”om 19.00 uur verwelkomd door de harmonie. De tocht ging naar het gemeentehuis waar de ploeg werd gefeliciteerd door burgermeester Harrie Lichtenberg. Daarna werd tot in de kleine uurtjes feest gevierd in de schutterstent van Claudius Civilis Pannerden.

Volendam van het oosten verkeert in feestroes

(bron: Gelderlander pers)

Burgermeester Harry Lichtenberg feliciteert RKPSC – aanvoerder Johnny Rutten met het behaalde kampioenschap.

(Door Bert Schlief). Naar de tweede klas in de KNVB.

PANNERDEN – Pannerden is niet alleen een dorp waar pit in zit, het plaatsje aan de Rijn splits in Pannerdens kanaal en Waal beschikt ook over voetballers die pit hebben.
Zo zelfs,dat met er zondag in slaagde 1981 om beslag te leggen op het kampioenschap van de derde klas met daaraan verbonden promotie.

En dat met allemaal spelers uit 2,200 tellende dorp op Het Gelders Eiland. Geen wonder dan ook dat niet alleen de voetbalclub RKPSC trots is op de prestatie, maar de gehele plaatselijke bevolking.
Nog beter:
Het ,, Volendam  van het Oosten” verkeert dan ook vanaf zondag in ’n feestroes. RKPSC heeft historie geschreven. En als het aan Pannerden ligt, gaat het in de 2e klas nog beter. We hebben in Zevenaar, onze tegenstander in de komende competitie< DCS, al de stuipen op hun lijf gejaagd. PSC is niet bang zegt men in Pannerden, waar men zich al verheugt op komende derby’ s tegen DCS en het Didamse  DVC”26.

Voorzitter Piet Brugman die, wanneer de muziek speelt, apetrots met een kleurenfoto van het kampioenschap door het schuttergebouw loopt, was al wekenlang overtuigd dat de titel zou worden gepakt. ,,We zijn een klein dorp, tellen weinig inwoners, hebben een kleine voetbalvereniging, maar zijn groot in daden.

van links naar rechts:
Willy van Huet, Johnny Rutten(achter), Hans Janssen, Henk Wezendonk, Michiel Aarntzen(achter), Jo van Ophuizen, Rob Driessen,
Theo van Huet, Mart te Pest, Riet de Bree, Ton Smit en Piet Brugman.

 

In zijn toespraak tijdens de huldiging voor het gemeentehuis haalt Brugman in de ogen van de aanwezigen vernietigend uit naar minister Wiegel van Binnenlandse zaken en gedeputeerde Hendriks. ,,Zij moeten nu maar eens weten wat ze hier allemaal kapot willen maken. Wij willen geen satelliet van Lobith worden.
Wij willen onze zelfstandigheid niet kwijt en ook onze grote voetbalsupporter, burgermeester Harrie Lichtenberg niet. Of hij moet burgermeester worden van de nieuwe gemeente Pannerden. Wij zullen er wel voor zorgen dat Rijnland een toontje lager blijft zingen dan wij”. Woorden die er gaan als koek bij alles wat Pannerden heet. Harrie Lichtenberg, de eerste burger, richtte zich in de toespraak  tot de ,,Manschaft” meer op een uitstekende prestatie die PSC heeft verricht. ,,We zijn apentrots. Jullie zijn waardig kampioenen en hebben ons het afgelopen seizoen spannende zondagmiddagen bezorgd”.

Ook de burgermeester krijgt de handen van de aanwezigen op elkaar wanneer hij opmerkt dat Pannerden een kleine gemeenschap is maar andermaal heeft aangetoond hoe sterk een klein aantal mensen kan zijn.
Voor deze gelegenheid worden spelers, trainer,bestuur en hun dames uitgenodigd om in de raadzaal van het gemeentehuis een drankje te nuttigen. Het voltallige college is aanwezig. Wanneer de gemeente bode de buiten weer strijkt is in de schutterstent het feest in volle gang. Niet alleen leverde het kampioenschap een ouderwets feest op, de vereniging heeft de extra wedstrijd ook geen windeieren gelegd. De 4600 toeschouwers zorgden ervoor dat zowel DCS als RKPSC netto 2800 gulden in het laatje kregen.

Daarnaast werd er nog eens een verloting gehouden wat ook nog eens duizend gulden opleverde. Ook dit bedrag wordt verdeeld.

Het feest van zondag werd ook gisteren voortgezet. Talrijke inwoners van Pannerden namen gisteren dan ook een vrije dag op. Auto’s werden in blauw –witte clubkleuren geschilderd waarna een tocht over het Gelders Eiland werd gemaakt. Daarna vloeide het bier weer rijkelijk, zoals dat ook in de komende dagen nog het geval zal zijn.

Oude doos Frans Willemsen

 

---

 

RKPSC in een spannend duel tegen ONA ’53 uit Wageningen.

Eerste verlies RKPSC, november 1978.

PANNERDEN – RKPSC heeft tegen ONA’53 haar eerste nederlaag in de 3e klasse D moeten incasseren: 1 – 2.
Ook  in deze wedstrijd bleek weer dat de Eilandbewoners erg moeilijk tot scoren komen. Na een voorzichtig begin ontwikkelde de thuisclub al snel een flink overwicht, waaruit een groot aantal corners resulteerden. De eerste grote kans was voor Ubbing, die net over schoot. In de 15e minuut schoot ONA op de lat. Toen al bleek dat de gasten  heel wat koelbloediger opereerden in het vijandelijk strafschopgebied. De Weerd drukte dit in de 17e in een treffer uit 0  -  1.
Via een afstandschop van De Meyn liep ONA vlak voor rust uit tot 0  -  2.

In de tweede helft een sterk aanvallend RKPSC, dat ONA wel ver terug dwong, maar slordig met de kansen omsprong. Pas vlak voor tijd kon 1  -  2 worden aangetekend door Jo van Ophuizen.

Bron: Gelderlander Pers

Oude doos Frans Willemsen

 

---

 

31 jaar geleden Henk Wezendonk ,,Hard spelen mag, maar sportief.

24 augustus 1978

Henk Wezendonk is herstellende in het Zevenaarse ziekenhuis

Pannerden / Didam / Winterswijk. “Ik heb de wedstrijd in de rust gestaakt op drie gronden. Op de eerste plaats omdat de spelers na de beenbreuk wat geïrriteerd raakten. Ten tweede duurde het geruime tijd voordat het spel na die blessure hervat kon worden en op de derde plaats omdat ik ban was dat de wedstrijd niet uitgespeeld zou kunnen worden”.
Dat zegt scheidsrechter G.J. Nijhuis uit Winterswijk die woensdagavond de bekerwedstrijd RKPSC 1 – DVC 1 “26 in Pannerden leidde. Nijhuis: ,,In de rust heb ik beide aanvoerders bij me geroepen en hen van mijn plannen op de hoogte gesteld. Na het incident werden er verschillende rottige overtredingen begaan. Ik had de spelers kunnen waarschuwen , maar heb dit niet gedaan. Ik vreesde dat de zaak daardoor maar erger zou worden. En dat wilde ik niet riskeren”.

De beslissing van Nijhuis werd door het bestuur van beiden teams niet in dank afgenomen. De besturen verweten Nijhuis dat hij eerder had moeten ingrijpen. Nijhuis daarover: “Vanaf het begin werd er hard, maar niet onsportief gespeeld. Ik hou niet van vrouwenvoetbal. Hard spelen mag van mij, als het maar sportief gebeurd”.
Over de gevolgen van het staken zegt Nijhuis : ,,naar mijn idee zal de tweede helft nog gespeeld moeten worden bij een  0  -  0  stand. Voorzitter Piet Brugman van RKPSC: ,,Wij zitten natuurlijk met een vervelende beenbreuk van Henk Wezendonk (21) die langs operatieve weg weer gezet moet worden”. Was er sprake van onsportief spel? Brugman: ,,De DVC keeper probeerde met gestrekt been de bal te pakken. Het was een overtreding, maar wil niemand verdacht maken”. Brugman vindt de beslissing van de scheidsrechter onbegrijpelijk. ,,Bovendien had de beslissing niet de goedkeuring van beide aanvoerders”.
Brugman vond de wedstrijd niet onsportief, maar het was volgens hem een echt prestatie duel, met sporadische overtredingen. Brugman tenslotte over de beslissing van de scheidsrechter: ,, Hij had de tweede helft moeten hervatten. Zou gebleken zijn dat de wedstrijd niet uitgespeld had kunnen worden in verband met invallende duisternis, dan had hij alsnog kunnen staken.

Wedstrijdsecretaris Theo Verheij van DVC 26 : ,,Toen we in de rust koffie zaten te drinken, hoorden we plotseling van de beslissing van de scheidsrechter. Wij waren van mening dat er geen enkele reden aanwezig was de strijd te staken. Uiteindelijk werd er gevoetbald, al was het niet zo best”. Ook Verheij geeft toe dat er geen enkele overtreding werd gemaakt. Beide besturen besloten na de beslissing van de scheidsrechter dan ook een rapport op te stellen om de KNVB uit de doeken te doe, dat men het niet eens was met de beslissing van Nijhuis.

Henk Wezendonk zelf in het ziekenhuis te Zevenaar: ,,ik hoop binnen vier maanden weer aan het voetballen te kunnen, maar afgewacht dient te worden hoe het een en ander zich ontwikkelt”.
Over het voor hem trieste moment – de botsing met doelman Boerstal van DVC 26 zegt hij dat het gebeurd is in het vuur van het spel. Wat hij vond van de scheidsrechter: ,,Tot aan de botsing floot hij goed, daarna weet ik het niet meer”.

Bron Gelderlander pers:
Oude Doos Frans Willemsen.

 

 

 

 

---

No 1. 17 maart 1946.

 

P.S.C. – FLITSEN

Secretaris .. H.G.Hendriks

Kosterstraat 1 Pannerden.

Bij de nieuwe Uitgave.

Als gij meende, dat “P.S.C.- Flitsen”bij de geboorte reeds gestorven was, hebt gij het mis gehad, wan het was een gezond kind met een grote geestkracht en ‘t het werd omringd door de tederste zorgen.

Maar het had een kwaal en waneer het bestuur van P.S.C. niet zo actief geweest was, zou ons boorlinkske aan die kwaal gestorven zijn.”En wat mankeerde het dan”, hoor ik u vragen. Het kind was te duur! Daarom ziet ge ons blad verschijnen in een eenvoudiger kleed.

Is het daarom minder waarde? Neen! Of zijt gij zelf soms minder waard wanneer ge Uw daagse broek aan hebt.?

De ziel is dezelfde; onder een eenvoudiger kleed schuilt kracht!

Ons blad is geen doel, maar middel !.

Ons blad mag geen last zijn voor de vereniging, het moet de vereniging steunen.

Ons blad mag geen 100 gulden kosten per uitgave, het moet zichzelf bedruipen.

Daarom hebben wij vergaderd en gezocht en gevraagd, daarom hebt ge vier weken langer gewacht.

Nu zijn we waar we wezen wilden, wij hebben ons doel bereikt. “P.S.C.- Flitsen “zal onze club niet in de grond boren door grote kosten. Neen, onze club zal erdoor tot hogere bloei komen !.

Bestuur en redactie vertrouwen erop dat gij ook deze uitgave zult ontvangen zoals ook de eerste uitgave ontvangen werd.

Het abonnementsgeld moest vastgesteld worden op 1 gulden per kwartaal:

Abonneert U allen; steunt P.S.C., opdat de periode van bloei die wij zijn ingetreden niet zal veranderen in een periode van vergane glorie.

P.S.C. Bloeit!

Samen zullen wij onze club voeren tot ongekende grootheid.

 

Geschreven10 maart 1946 door C.de S.

 

 

Officiële mededelingen.

Oproepen van spelers en leden voor wedstrijden, trainen

en vergaderingen e.d. geschieden in het vervolg via ons

clubblaadje en wel als volgt:

De elftalopgave voor de afdeling worden in ons blaadje

opgenomen en ook het te spelen programma. Dus iedere

speler kan zelf zien waar, wanneer en hoe laat hij moet

spelen of moet vertrekken om elders te spelen. Ook de

trainingsavonden en vergaderingen worden in ons

blaadje bekend gemaakt en gelde dus officieel. Deze

rubriek heet dan ook officiële mededelingen . Voor deze

rubriek steld het bestuur zich verantwoordelijk en

verwacht dat de leden zich trouw aan de oproepen zullen

houden.

Voor de maand maart 1946 zijn de volgende opstellingen

van kracht.

 

1^e elftal             Th Wezendonk.

Th. Sommers (aanv)                  A.Sommers

TH . Vreeman.   Alf .Sommers.   B.Sommers.
                        Antoon Wesselkamp

H.Lubbers.        G.Gerritsen. W.v .Huet. Jos .v.Huet

 

2^e elftal             M.Bodde

G.Sommers.                             J.Berends.

H.v .Ophuizen.  E.Brinkman.      W.v.Huet.

                        P. Gerritsen.

H.Gerritsen  P.Groenen.(aanv) R.Rutten.  A.Cornelisse.

P.Vreeman Res.

 

3^e elftal                                     W.Berends.

                        A.Joosten                                 G.Rutten.

            G.Vreeman                   H.de .Balvert.                Th.Rutten.

                                               J.Hondijk.

W.Spronk.                    H.v.Moerkerk.               E.Wezendonk.              H.Wezendonk.

 

4^e elftal                                     P.Kock.

                        J.Joosten.                                H.Vreeman.

            H.Hermsen.                  E.wezendonk.               F.van Haaren.

                                               B.Vermeulen.

Th.Kamps.                    P.Joosten.                    A.Castrop.                    Cr.Driessen.

                                                                       Res B.v.Huet en H.Scheers.

 

17 maart.

PSC 1   -   Schaarsbergen 1   aanvang 14.00 uur  scheidsrechter H.Luremans.

St. Werenfried 1(Westervoort)   -   PSC 2                       vertrek 12.45 uur.

 

 

P.S.C. Flitsen nummer (5) - 12 mei 1946.

 

Onze Geestelijke Adviseur W.Th Boelens over P.S.C.

 

Velen hebben zich reeds afgevraagd, waarom ik tot nu toe nimmer iets van mij liet horen in P.S.C. Flitsen deze vraag werd mij van deze week opnieuw gesteld door G.de Swart, die de redactie van P.S.C. Flitsen op 17 maart 1946 op zich genomen heeft.

Openhartig heb ik hem geantwoord: en omdat ik daartoe nimmer een uitnodiging ontving en omdat P.S.C. voor mij nog steeds een zorgenkind gebleven is.

Graag wil ik echter aan zijn verzoek voeldoen, om vandaag een inleidend artikeltje te schrijven, mits men mij toestaat, om openhartige taal te spreken. De ondervinding heeft mij in Pannerden geleerd, dat er met overleg zeer veel te bereiken is. Als geestelijk adviseur heb ik mij verschillende keren de vraag gesteld: Staat de sport in dienst van de kerk, of staat de kerk in dienst van de sport? Als dit laatste ’t geval is, behoeft er niets te veranderen, maar ik ben er van overtuigd, dat ieder van jullie zal antwoorden: De sport staat in dienst van de Kerk”. Maar dat brengt voor mij de conclusie mee, mijne sportvrienden, dat ik als geestelijk adviseur niet alleen mag, maar moet eisen, wat er rond P.S.C. gebeurt en besproken wordt.

Vrienden, weest sportief en geeft toe, dat daaraan nog veel ontbreekt. Enkele maanden na na de oprichting van P.S.C. heb ik hieromtrent zeer duidelijke taal gesproken op ’n toneelvergadering en op de bestuursvergadering van P.S.C.

Tot m’n vreugde kan ik getuigen, dat men de redelijkheid destijds ingezien heeft, dat het bestuur en in woorden en door daden getoond heeft, van goede wil te zijn. Sindsdien zijn we de goede kant uitgegaan, maar we zijn er nog niet. Laat ik eerlijk mijn standpunt uiteen zetten. Als geestelijk adviseur mag en moet ik eisen steeds op de hoogte gehouden te worden. Noch het bestuur, noch jullie moeten voor mij iets te verbergen hebben. ’t Is toch redelijk van mij, om te vragen, dat ik van jullie vergaderingen op de hoogte gehouden word, dat mij bekend gemaakt wordt, wat daar besproken wordt, hetzij op de agenda geplaatst, hetzij daar buiten, dat ik steeds weet, waar, wanneer en hoe laat jullie ergens spelen en wie er eventueel buiten de spelers met jullie mee gaan.

Ergens op huisbezoek kreeg ik het eerste nummer van P.S.C. Flitsen te zien. Ik wist nergens van en dacht bij mezelf: daarvan ben ik geestelijk adviseur! Nog dwazer: Bijna drie weken later kreeg ik dat zelfde nummer toegestuurd met ’n verzoek om ….. mijn advies te geven.

Zonder dat ik er iets van af wist; ging ons tweede elftal op tweede Paasdag ‘morgens om 9 uur weg, om te voetballen. Sportvrienden, waarom mocht ik dat niet weten en waarom moest ik daar door louter toeval achter komen? Ik heb me afgevraagd, of onze jongens op die morgen, omdat het geen verplichte zondag was, maar een dag van devotie, omwille van het voetballen niet uit de kerk gebleven zijn, temeer omdat op Palmzondag meerdere spelers na de consecratie de kerk verlaten hebben, om te kunnen voetballen (deze spelers maak ik een zeer ernstig verwijt, omdat zij daardoor hun Zondagsverplichting niet nagekomen zijn).

En het bestuur en de spelers hadden moeten weten, dat men om 12 uur niet mag beginnen te spelen, aldus officiële bondbepalingen, als de godsdienstoefeningen nog niet geëindigd zijn. Het had niet nodig moeten zijn dat ik dit hier neer schrijf. Jullie hadden je allemaal als één man er tegen moeten verzetten. Niet ik, maar op de eerste plaats jullie zelf hadden dit moeten melden. Dat heeft nog veel meer uitwerking en effect dan mijn woorden.

Ik verwijs jullie hier naar de repetities van “De Mensch Hioob”, waar de Heer Looijschelder zelf er aan meewerkte en jullie aanspoorde, om netjes en stil naar huis te gaan. Zeker, zijn woorden waren ook mij uit het hart gegrepen, maar juist daarom kan men in dergelijke gevallen ’n dubbel goede uitwerking verwachten.

Mijne sportvrienden, in openhartigheid heb ik hier mij eerste artikel neergeschreven in een klare en duidelijke taal. Ik hoop, dat hierdoor tot stand gebracht mag worden, wat ik mij voor ogen gesteld heb, n.l. dat wij allen tesamen, en het bestuur, en jullie en ik, eendrachtig en eerlijk, sportief en openhartig, mogen samenwerken aan ’n groet bloei van P.S.C.

 

We zijn er nog niet, maar: we komen er wel !!!!! W.Th.Boelens geestelijk adviseur.

 

 

EEN ERNSTIG WOORDJE TOT DE SPELERS.

 

Pannerden 26 mei 1946:

 

Men hoort zoo vaak het is maar het derde of het vierde elftal.

Maar laten we eerlijk zijn, wie bezorgt het meeste werk en wie heeft het minste verenigingsgevoel? Het juist deze beide elftallen.

Enkele voorbeelden:

Het vierde elftal vertrok naar O.B.W., op het uur van vertrek waren er zegge en schrijven 7 spelers aanwezig. Van drie spelers was er geen bericht van verhindering, een speler gaf uit de vroegmis bericht van verhindering, terwijl hij woensdag al wist dat hij niet mee kon spelen. Op het laatste moment moest het Bestuur deze 4 spelers vervangen en met grote moeite gelukte het 10 spelers bijeen te krijgen en het 4^e elftal moest dus onvolledig vertrekken.

Voelen de betreffende spelers nu niet hoe onsportief een dergelijke handelwijze is.

Op de eerste plaats voor de goede spelers, maar ook voor het Bestuur, dat daardoor in grootse moeilijkheden komt. Weten deze spelers niet, dat er voldoende reserve spelers zijn, al zijn die wat spelen betreft iets minder maar als lid in ieder geval veel beter.

Een ander voorbeeld:

2^e paasdag waren er wedstrijden vast gesteld, verschillende spelers gaven op tijd kennis, niet mede te spelen, alleen omdat ze voor plezier op reis moesten. Sport is niet alleen op de eerste plaats genieten maar ook offeren, er iets voor over hebben. Deze speler4s toonden, dat zij alleen voetballen voor zichzelf, zij denken niet aan hun medespelers, niet aan hun vereniging, want het betreft hier spelers van het derde elftal, dat zo’n prachtige kans maakt op het kampioenschap.

Een ander voorbeeld:

Een speler van het 2^e elftal kreeg letsel aan het been en moest blijven zitten, hij kon zelf niet komen melden, dat hij die zondag niet mee kon spelen en daarom stuurde iemand anders met een briefje, waarin hij dit aan het bestuur mededeelde. Er was ruim gelegenheid een andere speler op te stellen. Dat is nu het verschil, Spelers, die absoluut geen verenigingsgevoel hebben, die niets geven om hun club, daartegenover een speler die weet, dat een vereniging uit meer leden bestaat dan hij alleen, dat het Bestuur heusch wel werk genoeg heeft met een vereniging als P.S.C. op het ogenblik.

We waren gedurende de winter training 1946/1947 de spelers van de 3^e en het 4^e elftal.

We telden op zijn hoogst 5 en dat voor spelers, die de training het hards nodig hebben.

Welke spelers is het is het nooit naar de zin,het zijn juist deze spelers, zij hebben het meeste commentaar, zij willen het altijd beter weten.

Jongen dat zal en moet veranderen.

We hopen dat dit artikeltje hiertoe bij zal dragen, hoewel we over deze kwestie al vaker gehad hebben, zonder dat het geholpen heeft, daarom hebben wij de namen van deze spelers doorgegeven aan de elftalcommissie met het verzoek bij de opstelling der elftallen hiermede rekening te houden. Als we het nieuwe terrein in gebruik nemen, begint ook de training voor het 3^e en 4^e elftal en de reserves. We zullen dan een lijst bijhouden van degenen, die zonder bericht niet aan de training deel nemen en deze lijst zal geraadpleegd worden bij het opstellen der elftallen. Ook de spelers van het 1^e en 2^e elftal doen we een beroep om de trainingsavonden regelmatig te bezoeken. Het is zo nodig. Er is nog zooveel te leeren en de kansen zijn mooi. Het is werkelijk jammer, dat het Bestuur steeds weer met deze aanmoediging terug moet komen, en zelfs met een stok achter de deur.

Van nu af spreken we af, dat dat niet meer noodig is. Wij geven ons voor deze vereniging, wij bouwen voort aan wat we samen in PSC hebben opgebouwd. Wie hier niet aan mee wil werken, bedanke zich als lid en breke dus niet verder af van wat met zooveel werk en moeite is bereikt.

Leden van P.S.C.het Bestuur rekent op U allen en gij van Uw kant kunt op het Bestuur rekenen.

                                                                                                                      Het Bestuur.

 

Tekst overgenomen in de schrijfstijl van 1946.

 

 

 

 

Heren vereniging scheidrechters.

 

Wil het dat in 2006 de KNVB de voetbalverenigingen de opdracht gaat geven zorg dragen voor voldoende gediplomeerde verenigingsscheidsrechters voor het leiden van de reserve elftallen en zelfs de mogelijkheid standaard zes. Wat lees ik in de Flits van 26 mei 1946 het volgende , dus het is oud nieuws.

In de maanden juni en juli 1946 zal er in Arnhem door de scheidsrechtercommissie een opleiding worden gegeven voor nieuwe scheidsrechters.

Elke vereniging moet hiervoor een of meer personen opgeven. Het bestuur van P.S.C. roept langs deze weg gegadigden op, die geschikt en genegen zijn deze cursus te volgen en eventueel later als scheidsrechter op te treden. Het bestuur vestigt er de aandacht op, dat personen, die en lid van P.S.C. zijn hiervoor ook in aanmerking. Onkosten aan deze cursus verbonden worden door de vereniging P.S.C. vergoed.

Opgave moet geschieden op 1 of 2 juni a.s 1946 bij het bestuur.

 

Als aanvulling wil ik hier bijvoegen anno 2006 er is een heel groot tekort aan arbiters, nu zal van de KNVB mogelijk geen verzoek meer worden uitgevaardigd, maar per vereniging aan de hand van deelname competitie (elftallen) de opdracht kan verwachten te moeten zorgen in de toekomst voor gediplomeerde verenigingscheidsrechters.

Sportvrienden zit niet met de armen over elkaar af te wachten maar probeer het in goede banen te krijgen, er is geen ontkomen aan, groet Frans Willemsen.

 

 

30 juni 1946:  Jaarvergadering

 

Jaarvergadering gehouden op 12 juni 1946.

 

Nadat PSC op waardige wijze het éénjarig bestaan gevierd had, is op 12 juni 1946 de eerste jaarvergadering gehouden. Verheugend was het te constateren, dat nagenoeg alle leden aanwezig waren. Nadat de voorzitter de vergadering had geopend met de Christelijke groet stelde hij direct punt 1 van de agenda aan de orde,n.l de notulen van de laatste ledenvergadering. Deze werden zonder op of aanmerkingen goedgekeurd, onder dankzegging aan den administrateur. Hierna gaf de voorzitter een overzicht van het eerste bestaansjaar.

Spreker memoreerde, hoe reeds tijdens de bezetting drie leden van het thans zittende bestuur getracht hadden een sportvereniging op te richten. Deze poging mislukte en de oprichting werd verboden. De drang om te voetballen bleek echter zo sterk, dat er niet meer gewacht kon worden op de bevrijding en op de Pannerdense Waard werd gevoetbald.

Na de bevrijding werd met frisse moed begonnen om te komen tot het oprichten van een sportvereniging, die naast het voetballen ook andere takken van sport zou bevatten. Na verschillende vergaderingen werd met de groep op de Pann  Waard overeenstemming bereikt en op 10 juni 1945 aanschouwde 1945 onze vereniging het levenslicht. Als bestuursleden werden gekozen de heren G.Groenen Voorz.; H.G.Hendriks, Secr.; J.Willems.; Penningm.; G.Th Hendriks en Fr Smolders, Comm. In overleg met de leden werden de heren J.v.Buren, A.Wonink, en P.Groenen gekozen  als elftalcommissie, in de loop van het jaar heeft P.Groenen wegens vertrek naar elders bedankt en nam de heer Th Groenen zijn taak over. Als administrateur werd benoemd P.Groenen en na diens vertrek in januari 1946 B.Leenders. Consul werd G.K.Hendriks en B.Gerritsen werd aangesteld als bode. Bij de benoeming als administrateur bedankte B.Leenders als juniorenleider kwam Th Heinst hiervoor in zijn plaats. De Wel Eerwaarde. Heer Kapelaan werd aangezocht als Geestelijk Adviseur , de Edelachtbare. Heer Burgermeester als beschermheer. Beide heren namen het verzoek aan. Na verschillende besprekingen gelukte het de weide van H.G.Wezendonk aan de Hoogeweg te huren ofschoon wij hier een jaar prettige gevoetbald hebben, waren de moeilijkheden die dit terrein opleverden zeer groot omdat bleek, dat verhuurder zich niet aan de afspraak , door drie bestuursleden met hem gemaakt, wilde houden. Daar H.G. Wezendonk voor het opnieuw huren van het terrein geen schriftelijk contract wilde tekenen, heeft het bestuur het terrein van Mevr de weduwe v.d Velden gehuurd voor het jaar 1946-1947.

Een officiële aanvraag voor een sportterrein werd gericht aan de raad van de Gem. Deze aanvraag kreeg de volle instemming van den Burgermeester en de Raad, zodat er een redelijke kans is, dat er in Pannerden een officieel sportterrein komt. Verder wees de voorzitter op de moeilijkheden, die er in het afgelopen jaar waren geweest met het materiaal en hoe wij die overwonnen hebben. Ook de moeilijkheden met de afdeling Arnhem over de indeling in de competitie werden tot volle tevredenheid opgelost. Spreker zei verder, dat het grootste succes van onze vereniging is, dat wij de onsportieve naam, die Pannerden voorheen had, hebben uitgewist. Hij dankt de leden, dat zij door hun samenwerking en hun medeleven hebben meegewerkt, dit te bereiken en spreekt de wens uit, dat dit in het tweede bestaansjaar zo mag blijven. Moge het succes van het afgelopen jaar een stimulans zijn voor onze vereniging, moge zei groeien en bloeien tot nut en genoegen van bestuur en leden, ja van heel Pannerden. Hierna is het woord aan den penningmeester. Deze geeft een duidelijk verslag van de financiële toestand der vereniging. Nadat enige toelichtingen zijn gegeven op enkele posten, wordt de rekening en verantwoording goedgekeurd. Over de contributieregeling zijn allen het spoedig eens en er wordt besloten een contributie vast te stellen van f 0,50 per week, uitgezonderd de vier wintermaanden Nov. t/m Febr. Dan zal f 0.25 per week betaald worden. Ook het reglement wordt, nadat het enkele kleine wijzigingen ondergaan heeft, goedgekeurd. Daarna kwam de bestuursverkiezing aan de orde. Het geheel werd bij acclamatie herkozen. Na enige aarzeling van Secr. en de Voorz. wordt de herbenoeming door alle bestuursleden aangenomen. Daar het werk, dat door het bestuur verzet moet worden, wat te zwaar wordt, stelt de voorzitter voor, het bestuur uit te breiden met twee leden. Hiervoor worden gekozen Fr Bekker met 36 stemmen en H.Hendriks J . zn met 38 stemmen.

Afgevaardigd voor scheidsrechterscursus werden B.Sommers, Th Heinst en Th Groenen. Voor de rondvraag is weinig animo , enkele vragen worden naar ieders wens beantwoord.

De geestelijk adviseur maakte het kort en feliciteerde spelers, leden en Bestuur met het kampioenschap en de goede samenwerking en sprak de wens uit, dat ook in de komende jaar de samenwerking en eensgezindheid zo mag blijven. Spreker vindt het frappant, dat in zulk kleine plaats zoveel bereikt kan worden. Ook dankt spreker nog voor de bloemenmand waren, door PSC aan de kerkgegeven en spreker vond het fijn, dat deze bloemen niet mee naar Velp gegaan waren. Hierna sluit de Voorzitter, na de leden bedankt te hebben voor de goede opkomst, de vergadering met de Chr groet.

 

 

 

 Pannerden 30 juni 1946.

 

 

 

Om het voetbalveld:

 

Bij het spelen van het eerste elftal wandelde ik rond over het veld en nam van het publiek het een en ander op. Zo hoorde ik door een enthousiaste sportliefhebber zeggen: “Ik begrijp niet wat ze met een middenvoor doen, zoals de Wessel, om het paard maar bij naam te noemen, want er zijn er in het 2^e elftal, die veel beter zijn dan hij en toch stellen ze hem telkens weer op als midden – voor in het 1^e elftal.”

Mijn antwoord was toen: “De beste voetballers staan langs de lijn.”

Ik liep verder het veld rond en maakte een praatje met een ander. Hij vertelde: “Ik moet lachen, als ik de Wessel zie spelen, want hij springt en rolt maar over het veld en hij richt niets uit.”Maar juist op dat moment loste Wessel in een moeilijke schiet - positie een kogel, die in een doelpunt werd omgezet.

            Een andertoeschouwer riep meteen:”Dat is er weer één van de Wessel “en voegde er aan toe:

De Wessel is weer goed op dreef.”

Dus er is, volgens mij, wel een heel verschil van opvatting. Zo liep ik een paar keer het veld rond en ving zo het een en ander van het publiek op. Ik heb daarop weinig geantwoord….

Nu wil ik in ons blad de mening uiteen zetten over dergelijke uitingen van het publiek en zelfs ook van de spelers.

Om maar met de deur in huis te vallen, vind ik het altijd voor een voetballer, die sportief optreedt, van weinig belang hoe het publiek over hem oordeelt. Als ik daarop moet antwoorden, zou ik algemeen er op wijzen, dat, wanneer men eens een inzinking krijgt, er ook nog een bestuur is en een elftalcommissie, die, volgens mij, zeker hun taak wel toevertrouwd. Het ligt zeer zeker in de bedoeling van een speler niet alleen bij Wesselkamp, maar bij alle spelers, om de voetbalsport naar behoren te beoefenen. Alle spelers kunnen niet evengoed voetballen, maar men tracht er van te maken, wat er van te maken is. Heus, lezers en lezeressen, een voetballer zonder fouten moet nog geboren worden.

Ik heb zelf 20 jaar gevoetbald. Ook heb ik verscheidene 1^e klasse gezien en meerdere internationale wedstrijden, maar om nu dadelijk de of de slechtste speler er uit te zoeken, is onmogelijk. Je moet stuk voor stuk de spelers bestuderen. Neem van elke speler iets over, dan kun je het beste resultaat bereiken. Oefen geen kritiek op een speler uit, dat betekent afbraak. Het komt hier op neer, dat een speler probeert om het voetbalspel te ontwikkelen zover als het in zijn vermogen ligt. Men moet ook niet vergeten, dat een voorhoedespeler geen achterhoedespeler kan vervangen of andersom. Een speler moet van dit standpunt uitgaan om op de 1^e plaats te denken: Is er voor mij een soortgelijke speler, die beter is dan ik, dan ben ik als sportman verplicht om voor hem te ruimen, daar het in het belang is van de vereniging en van het elftal. Ik geloof ook niet, dat er een speler bezwaar tegen zal maken, wij moeten ons er verder bij neer leggen, wat de elftalcommissie er over beslist. En daarom sportvrienden, blijft sportief, zowel op het speelveld als langs de lijn. Wanneer alle spelers met het publiek samen inzien dat sportiviteit wil zeggen, zal ons dorpje ongetwijfeld een goede naam krijgen. Voetbalspel is en blijft een kansspel. Ten slotte wil ik nog even naar voren brengen, dat een speler tijdens een wedstrijd, waarin hij meespeelt, zich te allen tijde bij beslissingen van den scheidsrechter moet neerleggen, of, wanneer er iets op te merken is, men de aanvoerder moet inlichten, want hij is gemachtigd enige veranderingen of wijzigingen aan te brengen in overleg met den scheidsrechter. Ik hoop, dat mijn uiteenzetting, zowel bij de spelers als bij het publiek enige weerklank zal vinden en dat wij kunnen zien, dat P.S.C. wat sportiviteit betreft, vooruit gaat. -0- -0 - -0 -                                                    Een lid:

 

In aansluiting op het artikel “Een ernstig woordje tot de spelers”, bericht het bestuur, dat de spelers P.Kok en Th van Moerkerk geschorst zijn tot het 4^e elftal 2 wedstrijden gespeeld heeft. Dit in verband met het feit, dat zij voor een te spelen wedstrijd geen of geen tijdig bericht van verhindering hebben gezonden en dat er geen geldige reden om niet te mee te spelen aanwezig was. - 0 - 0 –

 

Een oude naam in nieuwe omgeving:

 

Rijk aan geleide fantasie heeft Pannerden veel tot stand gebracht. De scheppende fantasie schijnt nog te sluimeren in ’t onderbewustzijn, want één éne slechts heeft het aangedurfd om P.S.C. Flitsen te sieren met een hoofddeksel naar mode en smaak. En wat zegt Gij ? De redactie, aan wie de beoordeling is voorgelegd, heeft met voldoening de eenige inzending aan haar goedkeurend oordeel onderworpen en stuurt vertrouwen deze eerste verschijning de polder in. Bal en schoenen karakteriseren sterk de inhoud, P.S.C. vormen een symboliserende samenhang , de flitsende “flitsen” vertellen u van vliegend spel. Moge deze aangename verschijning in alle gezinnen haar intrede doen tot groei en bloei der Pannerdensche sport.

            Maar zult ge vragen:”Wie heeft ‘m dat gelapt? “.

Ja, heren, bedekt Uw gelaat, opdat het schaamrood zich onttrekke aan de wijde blikken van een dame. Zij heeft het aangedurfd, opgedwongen en ongekunsteld een tekening in te zenden. Aan de hand van deze teekening werd onze voorpagina ontworpen. Het is Mej .G.van Attikum. Vreemd? Neen.

Waag een volgend Zondag eens een slinksche blik  naar Uw redacteur en zij zal geen onbekende zijn.

Wat zegt ge er van vrienden ??  Good by and so long !

 

 

 

“OPRICHTING WANDELCLUB” EENJARIG BESTAAN PSC:

 

 

Aan de redactie van P.S.C. FLITSEN.

In een der voorgaande nummers van ons clubblad werd onder het motto: “Neem de pen op en schrijf”het verzoek gedaan meer stukken in te zenden. Ik hoop dat dit, mijn eerste stuk, voor plaatsing in aanmerking komt. Het is ditmaal een stukje dat weinig met voetballen te maken heeft, maar meer in het bijzonder met de zomersport.

Enkele weken geleden zag ik een wandelvereniging uit een der buurtplaatsen, die een Kring – Oost – Gelderland - tocht hadden uitgeschreven. De opkomst en de belangstelling was geweldig. Wel een bewijs hoezeer deze sport in trek is. Hoewel Pannerden wat voetbal betreft lang niet op de laatste plaats staat, presteren wij op ander sportgebied toch totaal niets. Zou het mogelijk zijn, met de bekende Pannerdensche eenheid en ondernemingsgeest, want dat wij die bezitten bewijst ons het openluchtspel
“Hoop”naast de voetbalclub ook een wandelclub te bezitten?
Maar wie zal de kat het bekende belletje aanbinden?.

                                                                                              F.Bekker.

 

De redactie van P.S.C. Flitsen heeft stappen ondernomen om in overleg met zijn Geestelijk Adviseur tot het gewenschte resultaat te komen.

Hier volgt een korte beschouwing, waarin deze zijn standpunt uiteenzet.
’t Verheugt mij te kunnen constateren, dat er in Pannerden stemmen opgaan, om te komen tot oprichting van ’n bij uitstek gezonde sport, die in tegenstelling met andere takken van sport ’n ontwikkeling van ’t gehele lichaam bevordert en:

“Mens sana in corpore sano”, zegt een Latijnsch spreekwoord: “ ’n gezonde ziel in een gezond lichaam”. Bij voorbaat kan ik jullie garandeeren, dat ik desgewenscht graag zelf met jullie mee wil trekken. Natuurlijk zullen we ons hier aan voorschriften van ’t Aartsbisdom, die ik in het kort samenvat: ’t Is goedgekeurd, dat er bij de voetbalsport ’n fusie aangegaan werd tusschen de vroegere katholieken Voetbalbonden en de Kon.Ned.Voetbalbond, voorlopig en onder bepaalde voorwaarden. Ik mag jullie wel verklappen, dat deze fusie vrij zeker gehandhaafd blijft, omdat de onderlinge samenwerking tusschen beide bonden zeer goed is. Enigszins is het echter gesteld met de wandelsport. Het zelfstandig Katholieke verband moet hier gehandhaafd blijven, om alleszins begrijpelijke redenen. Tegen een fusie zou, wat ’t wandelen zelf betreft, geen enkel bezwaar zijn, evenmin als bij het voetballen, maar des temeer bezwaar voor de tijd dat er niet gewandeld wordt. Hetzelfde geld voor wandelen in gemengd verband. Een goede oplossing lijkt mij het volgende: Laat’n Voetbalbestuur de leiding nemen en aandringen op ’n wandelclub, niet alleen voor de jongens, maar tegelijk voor de meisjes. Aan het hoofd van iedere groep zou ’n leider of leidster aangesteld kunnen worden. Via de jeugdbeweging wil ik gaarne op een groot aantal deelnemers en deelneemsters aandringen. Wil men zich indien de belangstelling gegrond is, verder organiseerren, dan doe men dit uitsluitend in R.K verband en men wende zich hiervoor dus niet tot de voetbalbond. Moge Pannerden ook hier weer op ’n grootse wijze voor den dag komen.

                                                                                              W.Th.Boelens.

Naar aanleiding van bovenstaande heeft het P.S.C. bestuur besloten een wandelclub op te richten, zoowel voor dames als voor heeren.

Om misverstand te voorkomen vestigen wij er de aandacht op, dat er een club zal komen voor dames en een andere club voor heeren, dus niet gemengd, maar wel onder een bestuur, n.l. het bestuur van P.S.C. Deelnmers kunnen zich opgeven bij:

B.Leenders, Administrateur van P.S.C.

Niet beneden de leeftijd van 15 jaar.

De contributie bedraagt f 0,50 ct per maand. Aangifte voor maandag 17 juni 1946.

Verdere mededelingen volgen in ons blad.

 

 

 

 

20 juli 1946 . BESCHOUWINGEN PROMOTIE COMPETITIE P.S.C.

 

Beste lezers ik heb nu nog twee exemplaren van 1946, en wel nr (10) 20 juli en nr (11) 3 augustus 1946. Wees niet bevreesd dat er dan niets meer komt, jawel maar ik moet de 2^e jaargang overslaan hiervan bezit ik geen enkele flits.

We startten met de 3^e jaargang 1948 dat wordt het smullen, maar ook mogelijk met tranen in de ogen dat mogelijk verdriet of blijdschap oproept.  We gaan dan schrijven over onze jongens die in Indie zijn geweest.

 

 

Wanneer wij de resultaten van de promotiewedstrijden van ons eerste elftal bezien, dan kunnen wij ons nogal tevreden gevoelen. In drie wedstrijden nog ongeslagen, waarbij tweemaal gelijk gespeeld in uitwedstrijden en één overwinning in een thuiswedstrijd, is nog niet zo slecht. Wat ons evenwel bezorgt maakt is het spel wat ons in tweetal wedstrijden te zien gegeven is. Nu kunnen er natuurlijk verscheidene factoren van doorslaggevende aard zijn, maar dat neemt toch niet weg, dat wij hierop eens wat dieper ingaan. Laten we beginnen met de uitwedstrijden. Het gelijke spel in Velp kunnen wij nog goed noemen, temeer daar dit een club is die nogal ruw uit de hoek komt. Ik zelf heb die wedstrijd niet gezien en kan hierover dus niet streng oordeelen. Doch de wedstrijd j.l.Zondag in Steenderen, daarover wil ik iets meer zeggen. Waar was toen dat resolute spel van wedstrijden als bijv. tegen B.V.H. , Abstinentia , Juvenus en vooral niet te vergeten de wedstrijden tegen Erlecom. Waren deze verenigingen dan zoveel zwakker? Integendeel! Stuk voor stuk stonden zij hoger. En of wij nu al zeggen:”het wilde niet”of “wij hadden pech”; een ding stond vast: “er klopte iets niet”. Als sportman weet ik zelf heel goed, dat iedere speler niet altijd even goed kan zijn. Zondag zijn er zeker mistrappen en blunders door enkele spelers gemaakt, wat ons op drie doelpunten kwam te staan. Dit is opzicht zelf niet zo erg, alhoewel dit natuurlijk niet mag voorkomen. Het is niet mijn bedoeling hierop uitvoerig in te gaan, maar laten we dit voorop stellen: als er in een wedstrijd een van de spelers eens een fout begaat, wat hiervan ook de uitkomst mag zijn, moet hem dit nooit kwalijk geduid worden. Laten wij dan allen de mond dichthouden, want wij nemen niet aan dat iemand, die een fout begaat, dit met opzet doet, in tegendeel, hij zal proberen zijn fout te herstellen. We hebben het gezien bij de wedstrijden tegen E.S.C.A. op eigen veld. Toen ging alles heel aardig. Maar toen hoorden wij ook niets. Zaterdag a.s. wordt de wedstrijd tegen Wageningen gespeeld. Deze wedstrijd kan gewonnen worden. Maar dan allen aanpakken, zoals het moet! Flink open spel in de voorhoede, de halfs om hun vleugels denken, de spil niet teveel in de breedte en de achterhoedespelers met de keeper als van ouds. Dan zijn wij er van overtuigd, dat de volle buit aan onze kant blijft. En op deze manier zijn wij er zeker van, dat P.S.C. volgend seizoen in de 4^e klasse K.N.V.B. speelt. Maar dan op de allerlaatste plaats: Mond dicht tijdens de wedstrijd.                                      Good Luck                                              V.b.

 

De Wandelclub heeft z’n eerste voetstappen gezet!!.

Van de 19 leden, die zich voor de wandelclub opgaven, hadden er 9 de moed om op ’t appel te verschijnen. Wat hebben de overige tien zich lelijk in de kaart laten kijken. Juist de eerste tocht, dat was ’t moeilijkste !!

9 leden hebben ’t aangedurfd. We hebben de grondslag gelegd en …….. we zetten door ! !

We willen gerust bekennen, dat we met de moed der wanhoop van ‘Dorpsplein vertrokken,

Bij ieder voetstap groeide onze moed. En toen we Pannerden weer binnenkwamen, wisten de 9 leden: De wandelclub moet en zal slagen; kost wat ’t kost.

Maar uit dit kleine groepje een flinke wandelclub te laten groeien, dat zal heus niet een-twee-drie voor elkaar zijn, Er zullen nog wel ogenblikken komen, dat we denken: daar gat onze club. Maar laten we dan een voorbeeld nemen aan de voetbal.

Dat is ook niet van een leien dakje gegaan. Die hebben in ’t begin ook wel eens met de handen in ’t haar gezeten. Maar nu is heel Pannerden toch trots op de voetbalclub. En wat de jongens kunnen, zouden wij dat ook niet kunnen? Natuurlijk! ! ! .

De eerste wandeltocht is op touw gezet, zonder daarin de leden te kennen. Dat zal voortaan eerst overlegd worden; dan zullen we er natuurlijk voor zorgen, dat de tocht niet samenvalt met een voetbalmatch. Want ons “voetbalhart” zal ondanks de wandelsport wel niet verloren gaan. Daarom is er zondag 21 juli 1946 om half drie een bijeenkomst voor alle leden van de wandelclub. Dan kunnen we de tochten enz enz vaststellen. Dus niet allen de 9 wandelaars van de vorige zondag verschijnen daar, maar alle leden.

Dames , doe je best. Laat zien, dat er niet alleen in de Pannerdense jongens wat inzit, maar dat de meisjes ook war kunnen !

Laat P.S.C. trots z’n op z’n wandelclub.

                                                                                  A.van Megen.

 

 

Onze Jongens in Indie.

 

KATHOLIEK THUISFRONT

 

Nu wij ons gaan gereedmaken voor de sprong van het oude in ’t nieuwe jaar werpen wij onwillekeurig een blik op ’t afgelopen jaar. Velen zullen tot de ontdekking komen, dat het voorbije jaar hun niet veel goeds gebracht heeft, maar ook kijken velen met voldoening op ’t verleden terug en zij zullen met volle moed het nieuwe jaar beginnen. Zo ook het Kath Thuisfront. Dankzij de spontane en edelmoedige vrijgevigheid van Pannerdens burgers kan onze afdeling op een vruchtbaar jaar terugzien. Denken wij aan de Kerstpuzzelactie die 147 gulden heeft opgebracht aan de thuisfrontdriekoningen, die 57 gulden in ’t laatje brachten en aan de Kleinekleuter Knip en Knutselclub, die de kast aan spekten met 30 gulden, en vijftig cent,. Onze jongens werden nergens vergeten. Zelfs niet op feesten en bruiloften. Zo werden ze bedacht bij gelegenheid van het Huwelijksfeest van Gijs Hendriks –Milder met 53 gulden, 25 jarig huwelijks feest van B.Roelofs-Groenen met 25 gulden, 84 gulden 25 jarig huwelijksfeest van Th Wezendonk-v-Delen, 25 jarig ambtsjubileum van Th Bach met 31.gulden en 50 cent. Huwelijksfeest van J.Wezendonk – Eikelder met 21 gulden en 29 cent. Het past ons hiervoor een extra bedankje te plaatsen en wij hopen dat hun voorbeeld navolging moge vinden bij alle trouw - en  feestlustige. Verder rest ons nog te vermelden de Kermiscollecte die op initiatief van onze koning door de militairen gehouden en totaal 252 gulden en 64 cent opbracht. Ook vergeten we de verschillende verenigingen niet, die meehielpen om de Kerstpakketten te doen slagen, door te samen 250 gulden te schenken voor ’t kerstfeest van onze jongens. Wij kunnen niet nalaten om de milde gevers onze oprechte dank te betuigen, mede namens de jongens uit Indiё, die deze gaven ontvangen in de vorm van pakketten, en tijdschriften,sportartikelen, radio’s e.d. die hun van hieruit of vanuit het hoofdbureau toegezonden worden. ’n Verblijvend teken was het, dat wij bij onze uitgaven posten ontdekten van samen meer dan 900 postzegels, waarvan er ruim 700 besteed waren voor brieven, die de schrijfclub geregeld aan onze jongens heeft geschreven.

  

                    

 

Aan boord van S.S. Groote Beer 7-12-1947:

Zondag.                                                           Straat van Karimata.

 

Beste vrienden.

 

Nu ik hier met de Groote Beer rondzwerf in de Straat van Karimata gaan mijn gedachten uit naar P.S.C. die zich ik meen vandaag voor de vierde maal in de strijd waagt nadat ik weg ben. Ik hoop dat het dagen van succes geweest zijn voor P.S.C. en dat de plaats die ik in het eerste elftal verlaten moest niet zonder verbetering is ingenomen. Ik weet natuurlijk niet hoe het de laatste tijd gegaan is, of jullie gewonnen of verloren hebben, maar dit weet ik toch wel, Vrienden, mocht dit laatste het geval zijn, laat dan de moed niet zakken, en probeer het de volgende keer opnieuw. Blijf eerlijk en sportief in het spel, en speel kalm en bedaard, met zelfbeheersing en zelfvertrouwen.. Probeer nooit een wedstrijd te winnen door ruw te spelen, want dan ben je de plank mis en het breekt ten eerste jezelf;f en ten tweede de naam van de vereniging af. Het is niet nodig Beste Vrienden, dat jullie nederlagen krijgen. Als jullie je allemaal geheel geeft en probeert door samenspel en overleg, een wedstrijd te winnen, dan ben ik er van overtuigd dat het lukken zal. Vrienden, ik heb zolang de vereniging bestaat, met jullie samen gewerkt tot de laatste Zondag toe, zodat ik wel meer te weten dat, als P.S.C. al zijn krachten samenspant, er nog heel wat te bereiken is. Voor mij is voetballen altijd een grote liefhebberij geweest. Ik heb er vaak voorgoed een einde aan willen maken, maar ik kon het nooit langer dan een of twee Zondagen langs het lijntje volhouden. Ik hoop dan ook werkelijk dat ik straks, als ik het geluk heb om gezond en wel Holland terug te komen, weer mag mee werken, aan de  vooruitgang en de bloei van P.S.C. Verder wens ik jullie als oude rechtshalf veel succes in dit seizoen en dat jullie de plaats die P.S.C. het vorige seizoen in de vierde klasse heeft veroverd mag blijven behouden.

Met Sportgroeten

Korp. Th Vreman. Legno.250915048

3-5-2 R.I.           a.b. S.S.   Groote Beer.

 

 

 

Jan 1948: NIJMEGEN – P.S.C.      7   -   1.

 

Deze uitslag is lang niet zo verontrustend als de cijfers wel doen vermoeden. Onze jongens hebben behoorlijk partij gegeven, maar “Nijmegen”is technisch te sterk voor deze afdeling. Voeg hier nog enkele goals bij, die niet hadden behoeven te zitten en enkele opgelegde kansen, die werden gemist en de onverwacht grote nederlaag is verklaard. Met prachtig open spel van voet op voet werd onze achterhoede overspeeld en doordat de halfspelers de buitenspelers niet konden houden, ontstonden er zeer gevaarlijke momenten voor ons doel. Bovendien kreeg Nijmegen ongekende schietkansen, zodat het niet verwonderde dat de invaller keper het zwaar te verduren kreeg. Het was jammer, dat hij voor de rust 2 onthoudbare ballen heeft laten gaan, daar tegenover heeft hij ook op fraaie wijze enkele harde schoten van zeer kort bij gehouden. Onze jongens kwamen ook vaak genoeg in de aanval, maar misten teveel de steun van de middenlinie, al steunde de Wessel  vóór rust wat hij kon met verre schoten. En het was zeker verdiend , toen P.Vreman na een mooi opgezette aanval een voorzet van de linksbuiten ineens inschoot (2 – 1). Niemand zal toen gedacht hebben, dat ze zo dik zouden verliezen. Tijdens de rust in de kleedkamer vuurden de jongens elkaar nog eens aan en na rust werd er met nieuwe moed begonnen. Er volgde een serie aanvallen, maar nu bleek, dat ook de verdediging van Nijmegen goed was en geen van deze aanvallen had succes. Toen Nijmegen de bekende lange spil, die eerst midvoor gespeeld had, weer op de spilplaats zette, kreeg de strijd weer een heel ander beeld. Deze speler, die 3 meter ver en 3 meter hoog sprong en de ballen met het grootste gemak naar de buitenspelers kopte, hield het spel los, waardoor onze middenlinie geheel in de verdediging gedrongen werd. De achterhoede van Nijmegen behoefde slechts de aanval van de onzen met een kopbal of zacht tikje te onderbreken en de bal kwam weer in de vrije ruimte, waar de spel van Nijmegen weer onmiddellijk de gevaarlijkste aanvallen opbouwde en dan die combinatie tussen linksbuiten en binnen en rechtsbuiten en binnen. Laten we eerlijk zijn, daar kunnen wij niet aan tippen. En als je zag met welk een gemak zij tegen onze toch lang niet zwakke achterhoede doelpunten, nou dan is er maar een conclusie: Nijmegen is een te fijne maar te sterke tegenstander. En wij gunnen hun van harte het kampioenschap en de promotie en wij zijn overtuigd, dat vele 3^e  klasse in technisch opzicht veel van hen kunnen leren. Als onze jongens Zondag in Hulhuizen met hetzelfde elan spelen en de bal even snel afgeven, dan hebben zij een behoorlijke kans om te winnen. Als men deze wedstrijd gezien heeft of dit verslag gelezen, dan is het absoluut onbegrijpelijk, dat er zo weinig spelers op het trainen komen, wat is er toch ontzettend veel te leren. En dan, het is toch jullie eigen geld en wat kost die training niet. Gelukkig dat het bestuur alle aandacht besteed aan de junioren, zodat straks de training toch vruchten af zal werpen. Junioren en jonge spelers, hebben jullie het zondag gehoord. Vitesse speelde een prima partij en had een speler opgesteld van 18 jaar en twee van 17 jaar en nog wel op de spelplaats en dat is 1^e klas, dat zegt jullie toch zeker wel genoeg.

 

Mededeling :

Jan Berendts geschorst voor 8 door het 2^e te spelen wedstrijden.

Antoon Cornelissen werd niet opgesteld in de wedstrijd P.S.C. 1 – V.V.L.K. omdat hij zonder bericht niet was opgekomen voor de wedstrijd Nijmegen 1 – P.S.C. 1 die werd afgelast. Deze speler heeft zich inmiddels teruggetrokken.

 

Wie als sportman wil slagen:

Moet zege en verlies kunnen verdragen.

 

Dan het opmerkelijk feit dat ik constateer in deze oude Flitsen

 

Programma voor Zondag 1 februari 1948:

Bataven 1 – P.S.C. 1 vertrek per fiets 1 uur.

P.S.C. 2 - D.V.V.1

O.B.W.1 – P.S.C. 2  vertrek per fiets  1 uur.

 

Programma voor  Zondag 8 februari 1948

P.S.C. 1 –Trekvogels 1  aanvang 2 uur

Sprinkhanen 2 - P.S.C.2  aanvang 12.00 uur, vertrek per fiets 10.30 uur.

 

Sevenaar b – P.S.C. b  aanvang 12.00 uur vertrek per fiets 11.00 uur.

 

 

17 JANUARI 1948: WAT DE MENSEN ALLEMAAL ZEGGEN ……          

De                m e n s e n                  z e g g e n !!!!!!!!!!!!!!!!!

dat – er tegenwoordig veel animo voor ‘voetballen is ……
dat – er zeven elftallen zijn…
dat – de Fanfare Corps uit Millingen zo schitterend voor de radio gespeeld heeft……….
dat – ‘t “Orkest zonder Naam”prachtig voor ’t voetlicht kwam…………
dat -  ze echter één grote fout gemaakt heeft………..
dat -  ze niet één keer gespeeld heeft: Aan de oever van de snelle vliet………..
dat - we dit jaar ‘t 50 jarig jubileum vieren van de Koningin en van de Pastoor…….
dat – er wel een Koninginnebal zal zijn maar of we een Pastoorsbal krijgen……….
dat – ’t zangkoor nu al met ’n Mis aan ’t leren is …….
dat – op die dag de Plechtige H.Mis over de radio uitgezonden zal worden……
dat – we toch zo’n last van hoog water hebben…..
dat – ‘Watersnood”alles tot op de laatste dag laat aankomen……..
dat – de bakkers, toen in het roeibootje ’t brood naar de Kijfwaard brachten, zongen:
        ‘Wij zijn in Pannerden de knapste gondeliers”……..
dat -  de mensen toch zo graag willen weten, hoe dat ’t met “Samke gaat…………..
dat – zolang de Flitsen bestaan, maar twee vrouwelijke stemmen hierin geklonken   
         hebben……….
dat – ’t zwakke geslacht nu toch zeker wel zwak is………
dat – heel Katholiek Voorhout heeft besloten niet meer naar de Bonte
        dinsdagavondtrein te luisteren……………  

dat – de bibliotheek zo druk bezocht wordt……………….
dat – er juist vier schitterende boeken aangekomen zijn……..
dat – ze heten ‘ ‘’t Geheim van ’t versleten hempje”
                        “De moord in ’t W.C. raampje”
                            “Amor in de dakgoot”
                            “t Bloedend kinderhoofdje op de kerkmuur”
dat – de prachtige boeken wel verslonden zullen worden…………
dat – de  “Sleutel van ’t Koninkrijk”zo’n mooie film moet zijn…………..
dat – de mensen zeggen: Alles is maar een weet ……..
            en vlooien vangen een handigheidje……………..
dat – men niet alles moet geloven, wat de mensen zeggen, maar……………..
dat – er soms wel veel van waar is, wat de mensen allemaal zeggen………..
                                                                             “NIJDAS II”.

 

 

17 januari 1948: Indrukken uit Sabang

 

Tasikmalaja, 21 dec 1947.

Bestuur en leden van Voetbalvereniging P.S.C. plus Bestuur en leden van de Muziekvereniging Wilhelmina worden langs deze weg een ZALIG en VORSPOEDIG NIEUWJAAR toegewenst door Tinus Bodde.

 

INDRUKKEN UIT SABANG:

(Aankomst van H.Vreman in Indië)

Langzaam stoomt het schip de haven van Sabang binnen. Het is werkelijk een behoorlijke aanblik.

Hier ziet elke soldaat voor het eerst de zacht wuivende palmen, waarmee ons mooie Indië zo rijk gezegend is. Er heerst een opgewonden stemming aan boord. Dit is helemaal geen wonder, want hier zal voor het eerst post uit Holland ontvangen worden, en mag iedere soldaat een wandeling maken over het prachtige eiland. In de haven van Sabang heeft tijdens de oorlog “de Tromp”een pracht stukje werk geleverd door met enige Engelse jagers de haven binnen te varen en een geweldige ravage aan te richten in de Japanse versterkingen. Voordat de Japanners van de schrik bekomen waren, had de Tromp de haven al weer verlaten. Hij kwam echter toch nog onder het vuur van het Japanse geschut te liggen en kreeg een voltreffer op het dek, maar het projectiel werd vóór het ontploffen door een Nederlandse matroos over boord gegooid, zodat de Tromp zonder grote schade zijn haven weer bereikte. Als iedereen weer aan land is wordt er eerst even gepraat met de bevolking en dan gaat het verder landinwaarts. Al spoedig wordt er kennis gemaakt met de eerste Indische vruchten zoals Cocosnoten, bananen, pinda’s  enz. De bevolking is erg vriendelijk en meeste spreken hier vloeiend Nederlands. Hier is bijna alles te koop, maar ontzettend duur. Dit Eiland mag werkelijk een van de parels van Indië genoemd worden. De avond valt en ieder keert aan boord terug om de post in ontvangst te nemen. Op ieders gezicht is grote spanning te lezen, zal er voor mij post zijn of zouden ze mij al vergeten zijn in Holland ?. Het valt echter mee en een ieder is verdiept in de brieven van Ouders, meisjes en verloofde. De rust aan boord is wedergekeerd. Zacht ruisen de palmen een afscheidslied en het schip verlaat de haven om de soldaten naar de plaats van bestemming te brengen.                        JAGER

 

 

 

1948 GEESTIG:

 

Weten we het nog (Liefde)! Alle beging is immers moeilijk werd erg geestig door Hans en Grietje voorgedragen. Al gaat het met de liefde niet altijd rooskleurig, met het voetballen wil het ook al niet vlotten. Kobus moest ook op pad, maar de kleine spruit was wat erg lastig. Zelfs de assistentie van z’n maat en van de hele harmonie, kon het waterig beetje niet tot bedaren krijgen. Maar trots dat alles, deed Kobus z’n plicht. Met zijn vrouw was dit anders gesteld. Die houd niet van vergaderingen en van trainen. Toen ze vroeger zelf nog ging voetballen, was dat natuurlijk geheel anders, “Feestpredicatie”zo luidde het. Het was het wel en het wee van P.S.C. in het afgelopen jaar. Hierin lag de gehele waarheid opgesloten, om te komen waar men zijn moet. Veel is hier niet aan toe te voegen, alleen wilde ik nog even een opmerking naar voren brengen, geuit door iemand achter mij, die opmerkte de feestredenaar zijn roeping was misgelopen. Het applaus evenwel betuigde alles, En hiermede gingen we de pauze in, en hadden weer genoten. Het was “af “werd er gezegd en dit was ook de volle waarheid. Tijdens de pauze weer een verloting en deze was weer goed, getuige de verkoop van 1500 loten. Van hieruit verzoek ik alleen nog wat meer dames op te sporen voor verkoop der loten, daar het nog steeds wat vlugger moet gaan. Even een kijkje achter de coulissen was ook nog de moeite waard. Hier was de stemming uitermate goed. Volgende keer een bordje op de deur hangen: “Verboden Toegang voor onbevoegden”. Eindelijk dan het grote ogenblik, de uitslag der verloting. Een ieder zat volspanning of ook hem amor was toebedeeld. Verschillende prijzen kwamen op de juiste plaats, b.v. gezelschapspel, een kistje sigaren, alleen ik had niet het goede nummer, en mijn buurman kon het vinden, kortom alles kwam toch aan de man. Volgende verloting allen potlood en papier meebrengen, om de nummers op te tellen. Zit hier niet wat in voor Jan, kraak en afbraak. Met een geweldig applaus werd dit stel ontvangen, want bij voorbaat wist men al dat er veel gezegd zou worden. Ze wandelen dan ook door 0 en  0 over de hark met de dikke rechtsback van P.S.C. naar Zevenaar, om van daaruit terug te keren met Gerrit tot aan de boksles, maar dan wat op een gemakkelijker manier, in Millingen over te doen, om dan zelf voor je broek te krijgen. Al met al, het was er weer eens uit, en wie soms op z’n tenen is getrapt, late z’n stem maar ronduit in de flitsen horen, want daar is dat ding voor en niet praten langs de weg. Zeg nooit ik ga niet meer voetballen maar …. Les nemen, want daar komt toch niets van terecht. Met een oorverdovend applaus werd dit nummer beloond. Ook Gijs en Trijn vonden het zo mooi, dat ze in het volgende nummer besloten ook eens aan voetballen te gaan doen. Voorlopig bleef het bij het gaan zien er van, maar misschien naar enige tijd wordt dit wel anders. Dit werkje getuigde van werkelijke goede humor. Evenals Jonas. Met veel sensatie komt eindelijk de ontknoping dat er geen antraciet meer is, maar wel liefde, en ook nog een aspirant voetballer in het volgende nummer, die ook de feestpredicatie herdacht en alles en iedereen erbij haalde, zelfs zijn vrouw. Over vrouwen en trouwen was het volgende nummer de declamator kwam op ’t eind tot de conclusie, dat de vrouw vele goede eigenschappen bezit. En om in de goede stemming te blijven werd de boel wat bijgeplakt met 40 rollen behang. Jonge, jonge wat was dat een karwei. Mannen als je vrouw soms eens wat te ruilen heeft, gaat dan eerst maar een straatje om, of probeer wat tuingereedschap te pakken te krijgen, desnoods tegen inleveren van een dochter. Men zou respect krijgen voor een dergelijke jongeling om op te zien tegen zulk een barbaarse schoonpapa. Eindelijk zijn we dan gekomen aan het laatste nummer op het programma, de finale. Stond verleden jaar de finale in de geest der eigen streek, thans werden herdacht alle jongens in Indië. Wanneer men zo geheel en al mijn beschouwing na gaat, zal je wellicht opmerken dat er nog geen woord aan gewijd is geweest. Ik heb evenals het programma die bewaard tot het laatste. Jongens in Indië, wanneer je deze beschouwing leest, dan zal je merken dat jullie niet vergeten worden. In een prachtige voorstelling van het leven in Indië werd getoond mede te leven in jullie afwezigheid. Eén voor één zonder uitzondering passeerden jullie de revue en in een prachtig lied, gezongen door enige medewerkers, en doodse stilte werden jullie herdacht. Zo zijn we dan weer gekomen aan het einde van een nooit te vergeten avond, en is er weer gewerkt aan een schone taak, welke is weggelegd voor de Pannerdense sportwereld. Het dankwoord van de voorzitter aan allen die tot het welslagen van deze avond hebben meegewerkt, is dan ook op z’n plaats.

Stuk voor Stuk hebben alle medewerkers getoond uit het goede hout gesneden te zijn. Van hieruit dan ook van harte toegeroepen: BRAVO! Toen ik mij weer huiswaarts keerde begaf onder de stromende regen, was ik er van overtuigd niet voor niets de moeite te hebben gedaan mij onder zulke omstandigheden naar Pannerden te begeven. Ik wil dan tot besluit eindigen met de woorden “denk aan de feestpredicatie”en met onze spreuk “Wij leven mee, met de jongens over zee, maar ook met P.S.C.

PROVICIAT

                                                                                    v.B.

 

 

 

BESCHOUWING VAN DEN OEFENMEESTER

 

UIT De OUDE DOOS  van Frans deel 13:

 

Naar aanleiding van het ingezonden stukje:”

“Hoe wordt en blijft men sportman”, voorkomende in de P.S.C. Flitsen van 7 juli 1946 voel ik mij als oefenmeester verplicht, het volgende onder u aandacht te brengen. Allereerst de vraag hoe je je dagelijks leven moet inrichten om in conditie te blijven. Het licht er in vele gevallen aan wat voor soort sport men naast voetballen beoefent. Roeiers bijv. , moeten als zij een wedstrijd voor den boeg hebben lange tijd zich aan zeer strengen leefregel onderwerpen. Van hen zal echter in dien wedstrijd, dat tevoren vast, het uiterste gevergd worden. Er zal zolang de strijd duurt, geen seconde van ontspanning zijn. Dat is met voetbal anders. Zeker: je mag je aandacht geen ogenblik van het spel laten afleiden, doch er zijn nu eenmaal telkens perioden, gedurende welke je niet metterdaad aan de strijd deelneemt. Het is lichamelijk veel minder inspannend. Ik geloof dan ook niet dat het nodig is jezelf alles en nog wat te ontzeggen. Je behoefd geen geheelonthouder te zijn en geen niet- roker. Maar:wees in alles matig, en blijf jezelf! Ga niet roken of drinken, omdat het zoals veel mensen zeggen”goed is voor de zenuwen”. Drink voor een wedstrijd geen sterke drank of bier bij wijze van opfrissing. Want bedenk eens, als een speler tijdens een wedstrijd een ongeluk overkomt bijv. beenbreuk of iets dergelijks en dan door verschillende menschen en zelfs door doktoren wordt behandeld, wat voor indruk zulk een sportman bij een dergelijke gewaarwording nalaat. Niet alleen persoonlijk, maar ook uw vereniging wordt besmet met een onsportieven naam. Neen, drink nooit voor een wedstrijd om zogenaamd uw zenuwen te beheersen, want de uitkomst is altijd negatief met de bekende gevolgen van dien. Laat de roker van Vrijdags al het aantal sigaretten verminderen. Haal daarom uw rantsoen tabak pas Zaterdagavond of de dag na de wedstrijd, dan zijn we er van verzekerd dat wij ons niet een paar dagen te buiten gaan en men zit ’s maandags al niet te klagen dat het rantsoen op is. Ik moet bekennen, dat ik zelf veel gerookt hebt en er Zondags ochtends nog wel eens eentje opstak. Mijn uithoudingsvermogen was goed, maar wie weet of het niet beter was geweest, indien ik minder had gedampt. Laten wij dus afspreken :vanaf Vrijdag’s tot Zaterdag’s avond matig roken en een dag voor de wedstrijd niet meer dan een enkele cigaret. Er zijn natuurlijk altijd die nooit leren. Zoo zag ik dat op een trainingsavond van ’t derde en het vierde elftal er enkele spelers waren, die zo gauw ze even konden uitrusten hun cigaret op zochten. Het is natuurlijk niet nodig hierop diep in te gaan, doch ik zal in het vervolg hierop streng toezien, dat zulks niet meer gebeuren kan.

Van veel belang is ook een behoorlijke en regelmatige nachtrust. Ga op tijd naar bed. Beoefening van andere takken van sport kan ook zijn nut hebben. Ik zou niet een sport kunnen aanprijzen als een bepaald zuivere training voor voetbal, maar honkbal bijv. vind ik een prachtige zomersport voor voetballers om in conditie te blijven. Daar komen weer heel andere bewegingen bij te pas, een uitstekend “tegenwicht”bewegingen voor het vele beengebruik bij ons spel. Alles met alles komt het dus hier op neer: als men in ’t algemeen verstandig leeft en geen buitensporige na een zware competitiewedstrijd het er gerust wel eens van nemen. Dat kan voor de volgende wedstrijd heelemaal geen kwaad, maar dit moet natuurlijk niet worden ovendreven en het moet natuurlijk bij een enkele keer blijven. Zoo hoop ik dan ook dat dit stuk bij jullie allemaal mag inwerken. Dan ben ik er van overtuigd dat wij met elkaar nog ver zullen brengen.

                                                                                                                                                        v. B

 

Beste lezers zoals u ziet zijn de stukjes die ik schrijf in oude stijl geschreven, daar wil ik mee aangeven hoe de spelling in de jaren 1945 / 1952 er toen uit zag, dus toen was dat juist.`

We gaan nu beginnen met nr 47 2 januari 1948, deel (14)waar delen zullen gaan over onze jongens in Indie.

 

 

 

EN SPORTIVITEIT IN ZIJN WAPEN DRAGEN

 

ZATERDAG 17-04-1948

P.S.C.1 – KOLPING 1 UITSLAG  5 – 1.

Bekerwedstrijd.

Kolpin beschouwde het spel als een goede oefening voor te spelen degradatiewedstrijden, maar wil niet zeggen, dat het een tam spelletje was. Kolping heeft door en door getraind elftal, zodat elk tegenstander moet oppassen, wat Millingen en Blauw Wit (Hees) ondervonden, die met 0-2 ’t onderspit moesten delven. Maar was niet van plan de punten af te staan  en aangezien de beste weg ter overwinning de aanval is, werd reeds in de eerste minuut onze eerste goal geboren. Th. Wezendonk was de maker. 1 – 0. De aanval ging door , maar Piet Groenen schoot in het zijnet, terwijl het volgend schot over ging. Een schot van Deike ging naast. Weer een corner en dan komt Kolping aan ’t woord en drie schoten voorlangs het doel zijn ’t resultaat, ook de corner levert niets op. Een doorbraak van Deike en het is 2 – 0. Kolping neemt een corner zonder resultaat. Een penalty wordt door P.Groenen over geschoten. Toch worden de tegenaanvallen vinniger, de rechtervleugel van Kolping brengt telkens de bal op, vooral de rechtsbinnen brengt het publiek in bewondering en met instemming wordt er gescoord. 2 - 1. Het lijkt of onze spil ie uitgespeeld, toch komen er nog twee aanvallen en de rust breekt aan. Na de hervatting weer een goed begin: drie corners, nog geen doelpunt. Toch blijkt het spoedig, dat de overwinning veilig is. Onze spil heeft zich hersteld en de middenlinie  bestaat weer uit Wesselkamp, Gerritsen en W.v.Heut. Onze achterhoede is safe en Piet speelt ook zekerder dan tegen Rijnvogels. Na een zwak begin speelt Lou de wedstrijd van zijn leven. Overal dringen z’n lange benen tussen, terwijl ook zijn hoofd voortdurend de hoge ballen wegkopt. De voorhoede krijgt weer de bal, breekt door en Laatje loopt de bal in ’t net.3 – 1. Kolping dringt weer naar voren. W.v.Huet houdt de rechtervleugel terwijl de midvoor van Kolping steeds spoedig de bal af geeft, want hij kan er niet veel goeds mee doen. Weer een doorbraak van ons, maar de keper loopt uit op Deike en redt. Toch ziet Deike de kans er 4 – 1 van te maken. Niet ontmoedigd goochelt Kolping weer met de bal, een corner wordt genomen, doch de bal huppelt over de lat. Weer redt onze keeper en de bal gaat op weg naar de andere zijde wat een corner op levert, met als resultaat dat Vreman de bal inkopt. 5 – 1. Weer een aanval maar La schiet naast, terwijl aan de andere zijde Lou redt. Wat Kolping ook doet, het wil niet lukken. Middenlinie en verdediging zitten hun te zeer dwars. Kansen zijn er genoeg, maar het schot komt niet, het resultaat blijft uit. Zo komt het einde, maar naar wij hopen zien wij Kolping in de volgende competitie weer. De overwinning is deze keer niet in gevaar geweest, maar toch was 5 – 1 een geflatteerde stand. Deze wedstrijd geeft ons moed voor den strijd tegen Concordia, Millingen, een zeer sterke tegenstander en dus een ernstige concurrent, evenals Blauw Wit. Met vertrouwen zien we het verdere verloop van de bekercompetitie tegemoet.

 

Oude DOOS nr 30.

Frans Willemsen,

Verslagje

Herwen 1 – PSC 2                  11-4-1948.

Rijnvogels 3 – PSC 3              11-4-1948.

 

DE OUDE DOOS van Frans Willemsen

 

                                                                                                          Tjilimoes 12-2-1948

 

            Geacht bestuur en Leden van P.S.C.

            En verder alle lezers van de “ Flitsen”.

Nu ik de zeereis achter de rug heb welk ik gemaakt heb met het “S.S. Zuiderskruis”wil ik ook eens wat van me laten horen. Was het eerst de bedoeling, dat wij naar Celebes zouden gaan waar de rest van ons bataljon is, waar ook Theo Vreman en The Leenders bij zijn dit werd intussen veranderd toen we op zee zaten. Ik heb Kerstmis en Nieuwjaar gevierd op de Middellandse zee, wel op een andere manier als ik gewoon was, maar evengoed mooi. We hebben de nachtmis bijgewoond in de open lucht op het achterdek en zelfs de kerstboom ontbrak niet.

 

Reis route: Algiers 22-12,Port Said 26-12, Aden 30-12, Sabang 8-1 en 12-1 Tandjong Priok de haven van Batavia. Hier zijn we drie dagen blijven liggen en konden we passagieren. In deze tijd heb ik R.Rutten nog opgezocht en heb met hem Batavia bekeken en werd gelijk een beetje wegwijs, wat de taal betreft. Vandaar uit zijn we naar Semarang gevaren, waar we de 16-1 voor goed aan land zijn gegaan en ook hier weer voor 3 dagen. Toen hebben we een 235 k.m. lange colonne tocht afgelegd naar Plered een plaatsje aan de weg van Cheribon naar Bandoeng. Het is een rustig plaatsje: we lagen en stenen huizen en waren voorzien van elektrisch licht en zijn inmiddel van 5-2-R.I. naar R.I. overgegaan. Hier kwam zelf 2 maal daags een trein langs onze deur en werd je ’s morgens  wakker door de wagens, met karbouwen bespannen, die met een slakke gangentje langs reden. De dienst bestond daar met zo nu en dan en dan eens een wachtje pikken en patrouille lopen.

Het klimaat was er goed, het kwam zo ongeveer overeen met gewoon Hollands zomerweer en ’t regende er wel, zo als je het in Holland zelden of nooit gewoon was, maar nooit lang. Nu zijn we in Tjilimoes. Het ligt in de bergen en we krijgen van hier uit op Lingadjattie waar toen ter tijd al eens besprekingen zijn gehouden. Het begint er nu op te lijken, dat er met praten ook nog iets te bereiken, wamt er komen nu steeds van die “heren”extremisten”zich melden. Wat het klimaat hier betreft mogen we heel niet mopperen, want ’s nachts kun je goed onder een deken slapen waar we ook gebruik van maken. We liggen hier in een villa’s met 4 man op een kamer. Er is electrisch licht en zelfs een zwembad. We hebben het hier aardig voor elkaar en ik wed, dat menigeen jaloers op ons zal zijn, als ik zeg, hoe we het hier ingericht hebben. Ik denk hier gelijk aan de woningbouw in ons eigen dorpje. Hoe is ’t daarmee ? Komt er nou misschien schot in, of zoekt men nog steeds naar bouwgrond ?

            Verder zitten we ’s avonds lekker in een luie stoel van een High – Way te genieten, dit is een sigaret die met de beruchte Zuid –Amerikaantjes overeen komt, maar als je niets anders hebt smaken ze toch goed en ze worden kortweg Heimwee genoemd. De radio die we ook rijk zijn, speelt een aardig melodietje of laat het laatste nieuws horen. Zo gaan de dagen hier verder: de baboe’s doen de was, de djongo’s halen eten en poetsen schoenen en wij nou ja, wij doen onze plicht, waar wij zo goed diegenen bij konden gebruiken, die zich op minder mooie manier hiervan onttrokken hebben en tevens zoveel moois en leerzaams verloren hebben laten gaan.

                        Zo nu ga ik weer eindigen. Allen gegroet en ik leef mee met P.S.C. Overzee.

                        Bij voorbaat bedankt voor de plaatsruimte.

                                                           Sold. G.A. Bekker

 

Noot van de redactie: Twee brieven wachten nog. Alles te gelijk gaat nou eenmaal niet.

 

Las U reeds

“Het lied van Bernadette”?

Vraagt het in de Bibliotheek.

Tranen geeft uithoudingsvermogen.

 

 

 

Oude Doos nummer 30.

Frans Willemsen.                                                                    De oude spelling word gebruikt.

 

Zondag – 11 – 04 – 1948   Herwen 1  -  P.S.C. 2

 

De keus hebbende tussen Hatert en Herwen koos ik het laatste, want een goede is beter dan een verre vriend. Maar ik weet niet zeker of dit gezegde hier van toepassing is. De houding van ’t publiek zullen we veiligheidshalve maar buiten beschouwing laten, en ons alleen bepalen tot de wedstrijd, die door scheidsrechter Pastoors tot een goed einde werd gebracht. Een felle Oostenwind maakte goed spel zeer moeilijk en Pannerden moest er eerst tegenop tornen. Een zware opgave, maar de verdediging is in alle elftallen prima, dus ook in het tweede elftal. Keeper IJsveld wordt door vriend en vijand geprezen en werd reeds de eerste minuut geducht aan de tand gevoeld en met een beetje geluk ging hem dat goed af. Het aantal corners was talrijk, maar ze bleven alleen zonder resultaat. Of dat de wind deed, of de voorspeler of  P.S.C. feit is, dat Herwen niet kon doelpunten. De twee backs hebben hun sporen reeds lang verdiend, ook onze middenlinie was voldoende, hoewel deze te veel verdedigend moest spelen.

Stef IJsveld.

                    A.Wezendonk                                     A,Joosten                                                        Th Rutten

                     H.d Balvert                    B.Sloot                  H.v. Moerkerk             A.Hondijk               Th Kamps

 

Een enkel uitval van onze voorhoede bracht verademing, een zelfs een doelworsteling, naar Herwen werkte weg. Zo kwam de rust en daarmee de hoop op ’n overwinning en die zeker behaald zou zijn als onze voorhoede ’t doel niet in de lucht had gezocht. Daar is ’t niet te vinden. Geen enkele bal kwam onder hun controle zodat deze proef – voorhoede weer niet voldeed. Herwen begon weer fanatiek aan te vallen, maar onze verdediging aarzelde niet. ’t Was een hopeloos geval, ook voor hen totdat Lanke tegen aller verwachting scoorde tussen een paar benen door. Het tegendoelpunt bleef uit en zo won Herwen niet onverdiend met 1  -  0 . Een forse maar faire strijd was ten einde, zo is tenminste mijn mening.

F.H.

 

Verslag van de wedstrijd Rijnvogels 3  -  P.S.C. 3

 

De opstelling na de rust was als volgt.

Stef IJsveld

                H.ten Balvert                                                                                                                                     Th van Moerkerk

                G.Jeurissen                                                          A.Castrop                                                            G.Driessen

                H.Scholten                                                           A.Joosten                                                            G.Huting

                A.Tinneveld                                                                                                                                       K.Hendriks

De vlugge start aan beide zijden, was bij deze wedstrijd, die onder brandende zon werd gespeeld, veelbelovend. Al gauw liepen de Rijnvogels ’n paar keer in de buitenspelval, die door de onzen goed was opgesteld en daarna forceerden de Rijnvogels ’n paar corners, die niets op leverde. Na ongeveer 21 minuten spelen nam Rijnvogels 3 de leiding. Door een mistrap van Th v Moerkerk. Maar ’t was nog niet voldoende, want na vier minuten ontstond ’t tweede doelpunt, dat geheel op de rekening van A.Castrop kon geschreven worden, daar die geweldig aan het missen was, dat voor de rust heel vaak geburde, maar daar hebben de Rijvogels niet voldoende van geprofiteerd. Na rust was de opstelling zoals hierboven is aangegeven en nu was ’t een uitstekend geheel, behoudens enkele zwakke, maar niet onvoldoende plekken. Rijnvogels 3 werd geheel in de verdediging gedrongen en zo kwam er al gauw ’t eerste doelpunt van A. Joosten. Maar dat was nog niet voldoende, aanval op aanval werd er op Rijnvogels doel ondernomen.

 

 

 

 

 

 En na 20 minuten zagen we een prachtige aanval van de rechtervleugel A.Tinneveld en H.Scholten, die er met hun beide tussenuit trokken, Tinneveld zwenkte iets naar buiten zette prachtig voor en H.Scholten schoot ineens onhoudbaar in. Maar hoe ze ook werkte de verdiende overwinning kwan niet en zo eindigde deze na rust uitstekende wedstrijd in ‘n 2  -  2 gelijk spel.

 

 

Critiek op de spelers

 

Aanvoerder  Th v Moerkerk  verrichtte nuttig werk wel beging hij ’n fout door te missen waaruit ’n doelpunt ontstond, maar verder was hij goed, maar als aanvoerder hield hij ’t heft over ’t elftal niet in handen, maar liet A.Joosten maar kommanderen, die sterk van plan was de eenheid van ’t elftal in duigen te gooien, hetgeen wij ten zeerste afkeuren, wij verzoeken daarom ’t bestuur daarop te letten en bij weer overtreding hem voor enige tijd te schorsen. De beide halfs G.Jeurissen en G.Driessen waren goed. De rechtervleugel A.Tinneveld, H.Scholten en de linksbinnen G.Huiting hebben een prachtige wedstrijd gespeeld. In de keeper St. IJsveld zien wij de man voor de toekomst, hij was wéér in topvorm. De nogal becritiseerde H. te Balvert; die op de rechtsbackplaats opereerde was de beste man in onze achterhoede en ook de beste man van beide achterhoedes. Spil A.Castrop verzette na rust beter werk dan in de eerste helft, maar al met al was hij veel te laks. K.Hendriks speelde tamelijk goed, maar hij draaide wek wat vaak om de bal heen, stoppen en meteen voorzetten was veel beter geweest. Dan rest ons nog H.Boerboom die zich voor de rust geheel gaf en zijn mannetje wel kon staan, na rust werd hij vervangen door G.Jeurissen . Wij vragen de aandacht van de elftal commissie voor dit elftal, want er zit toekomst in. Verder vragen wij nog aan de spelers, in ’t vervolg de opstelling te handhaven, daar dit beter is. Maar de wijziging deze keer is uitstekend geslaagd.

H.Wezendonk

H.Hendriks.

 

 

Vervolg Oude Doos nummer 31

 

COMPETITIE ONS 3^e ELFTAL

 

Het derde elftal heeft met een gelijk spel tegen Rijnvogels 3 (2 – 2) de competitie beëindigd. Dat was zeer verdienstelijke prestatie om een 0 – 2 achterstand op vreemd terrein in te lopen. Maar Rijnvogels is nu eenmaal een Club waartegen P.S.C. een behoorlijk resultaat wil behalen en waar een wil is, is een weg. Was de thuiswedstrijd met 3 – 4 verloren, nu was ’t een gelijk spel. Rijnvogels 4, in dezelfde afdeling spelende, werd tweemaal geslagen (1 – 0 en 2 – 1). Alleen O.B.W. wist alle punten te houden , maar beter verliezen, dan onfair te voetballen. Sevenaer stonf slechts 1 punt af

(0 – 0 1- 4) evenals Babberich 2 (0 – 2 en 1 – 1) D.V.C. 2 punten ( 0 – 1 en 5 – 2 ) en Loo 4 punten (3 – 1 en 2 – 0 ) evenals A.H.C.2 ( 2 – 1 en 5 – 1 ) Grote nederlagen werden niet geleden en moest het derde de competitie nog eens overdoen, dan werd het misschien wel kampioen. Dat houden we dan te goed voor het volgend jaar. De eindstand is mij niet bekend, maar ik vermoed dat we op de vierde plaats van boven staan (of de derde) met acht deelnemers. De eerste helft der competitie was: Gespeeld                          8: 3 gew “ 1 gel “4 verl “7 pt . 9 – 11

2^e helft             8:  4 gew “  2 .    “2 ‘’      10 ‘’ 23 – 16

Eindstand                     16: 7    ‘’     3 .     6  ‘’      17 ‘’ 32 – 27

Gemiddeld dus 1 doelpunt per wedstrijd, later 3 per wedstrijd. Een reuzenverschil, waaraan de beide junioren niet vreemd zijn.

                                                                                                                                             F.H. 

 

 

 

DE MENSEN ZEGGEN………………………

Dat de mensen tegenwoordig weer zoveel zeggen.. dat ze ’n poos niets gezegd hebben……

Dat dit komt, omdat Nijdas wegens oorpijn niet zo goed kan horen…….

Dat de mensen zo moeten lachen over ’t plantsoentje, dat tegenover Toon de Smit zal komen…….

Dat er ’n hele dag ’n agent bij moet blijven om de bloemen er in te houden……………..

Dat de mensen van autobotsingen nog maar niet zullen spreken………….

Dat in Limburg en Brabant zoveel kruisbeelden langs de weg staan………………

Dat men beter in plaats van ’n plantsoentje een kruis langs de weg kan zetten b.v. in de gemeentewei.

Dat de toren van de kerk eindelijk verrezen is, al is ’t maar een kleintje……………..

Dat ’s Zaterdagmiddag voetballen nog niet zo slecht is ……………….

Dat ’t eerste gelui van de klok zal zeggen: “Hebaberiba, ik kom uit de Hema”!...........

Dat de film ‘’t Zit in de lucht”, ’n mooie film was……

Dat vooral de grote voorfilm zeer in de smaak viel……………

Dat de volgende film zal heten: “De Vlucht over ‘t “Waslijntje”………….

Dat al wie op op 5 mei ‘s’morgens met de optocht meetrekt, tot drie uur gratis kan dansen, met vrije consumptie …………….

Dat in Augustus ’t Pastoorbal zeker door zal gaan……………..

Dat men al met ’n mooie Pastoorwals aam ’t leren is……………

Dat ’n vrouw van de week tegen haar man zei: “Zeg man, volgend jaar vieren we ons 25 jarig huwelijkfeest`………….

Dat de man antwoordde: “Nou, zeg maar liever jouw 25 jarig regeringsjubileum”…………..

Dat de kantonrechter in Arnhem aan ’n beklaagde had gevraagd: “Vertel u mij eens waar U was Zaterdag 9 Februari 1948. ’s Avonds om 10.00 uur……………

Dat de beklaagde zei: “Das ook ’n vraag Edelachtbare; dan is elk fatsoenlijk mens zich zeker toch aan ’t wassen en verschonen………………

Dat men nou niet alles moet geloven, wat de mensen zeggen, maar dat er soms wel veel van waar is……wat de mensen allemaal zeggen.

 

SPORTUITSLAGEN zondag 11-04-1948

Hatert 1 – P.S.C. 1      beker  1  -  2.

Competitie:

A.H.C.1 – P.S.C.2                  2  -  0

Sevenaer 2  - P.S.C.4             2  -  0

Aerdt A   1 -   P.S.C.A 1        0  -  12

P.S.C. B 1 – T.V.V. A 1         0  -  6

 

Zondag 18-04-1948

Rijnvogels 3  -  P.S.C.3           2  -  2

 

 

Veel lees plezier, Fr W.

We gaan verder met flits nummer 56 4 mei 1948.

Frans Willemsen.

 

 

---