 |
***** SUPER SUNDAY 27 maart *****
Zondag 27 maart a.s. speelt zich een heuse “Super Sunday” af in de 7e klasse AS.
Deze dag ontmoeten de nummers 1 en 2 van de ranglijst elkaar in Huissen (RKHVV 10 – VVO 4).
De nummers 3 en 4 ontmoeten elkaar op een hopelijk uitverkochte Pauwengaard in Pannerden.
Dan speelt R.K.P.S.C. 3, de blauw-witte brigade van trainer Paul Janssen om 10.00 uur tegen het andere Oranje: De Bataven 10.
Bij winst verstevigen ze hun welverdiende 3e plek en ligt een heus kampioenschap op de loer!
Komt daarom allen zondag naar sportpark “De Pauwengaard”en laten we zorgen voor een kolkende ambiance waarin onze boys het beste uit zichzelf naar boven kunnen halen!
Tot zondag!
RKPSC 3 blijft in 2011 ongeslagen
Zondag 27 februari 2011 RKPSC 3 - VVO 4 1-1 (0-0)
Vandaag stond een topper van een wedstrijd op het programma, namelijk de nummer 2 van de competitie (VVO) tegen de nr. 4 (wij).
Jammer genoeg zag je dit niet terug op het veld( Ja, veld, zeg maar modderpoel). VVO was vanaf het eerste begin de bovenliggende partij,
het was met recht eenrichtingverkeer, af en toe kwamen er een paar mogelijkheden voor ons maar ook wij hadden het vizier niet op scherp staan, mede door zeer goed keeperswerk (van Ed) en af en toe een paar engeltjes op de paal en de lat hielden we nul vast tot en met de rust.
Na de thee begonnen we met frisse moed aan de tweede helft, deze was bijna een kopie van de eerste helft. Veel aanvallend voetbal van VVO en wij konden er weinig tegenoverstellen.
Maar je weet zoals de wet bij het voetbal gaat: als je hem zelf niet maakt, kun je hem altijd tegen krijgen en zo gebeurde dat vandaag ook. VVO was in de aanval, die aanval werd door ons overgenomen en in de counter wou Frank een splijtende voorzet op de Jeroen geven maar een verdediger van VVO zat er met een been tussen en daardoor werd de bal van richting veranderd en belandde zo achter zijn eigen keeper.
Door deze 1-0 ging VVO nog meer risico nemen en ontstonden er voor ons wel meer mogelijkheden om de score te verdubbelen, maar mede door het zware veld hadden de meesten bij ons de pijp echt leeg en konden niets anders dan verdedigen.
Een kwartier voor tijd was er een grote smet op de wedstrijd: Melle raakte ernstig geblesseerd in een duel met zijn tegenstander. (later in ziekenhuis bleek dat hij zijn been heeft gebroken, Melle veel sterkte!!)
Omdat het er niet zo naar uit zag (achteraf dus wel) dat Melle ernstig geblesseerd was, gingen we door met voetballen, maar 5 minuten voor tijd konden we VVO niet meer tegen houden en scoorden zij de 1-1.
Met een punt waren wij ook zeer tevreden maar VVO niet, zij bleven aanvallen.
Maar door erg goed keeperswerk bleef die 1-1 op het scorebord staan.
Met deze eindstand blijven we ook in 2011 ongeslagen.
RKPSC wint derby tegen Rijnland!
Zondag 20 februari 2011: Rijnland 4 - RKPSC 3 0-3 (0-1)
Deze week stond de altijd beladen derby tegen Rijnland op het programma.
Ten opzichte van vorige week waren we weer op volle oorlogsterkte,met maar liefst 12 man.
Eenmaal aangekomen in Lobith en bij het zien van het dramatisch slechte hoofdveld zonk de moed ons in de schoenen.
Het plan om Rijnland met ons “Barcelona-achtige tikkie-takkie” voetbal op een fikse nederlaag te trakteren, werd in de koelkast gezet.
Er moest volgens onze trainert gebikkeld worden, dus stuurde hij de volgende 11 bikkels de wei in:
Op doel in blakende vorm: Ed
De minst gepasseerde verdediging in de competitie bestond vandaag uit:
Martijn, Mark, Robert en gelegenheids(ge)back(je) Leo
De creatieve middenvelders zijn vandaag:
Bjorn (jing-jang), Melle en Elbi
Aanvallende impulsen moesten vandaag komen van:
Freek, Frank en Jeroen (tevens captain).
Ons hawk-eye langs de krijtstreep was dhr. A. Luijf.
Enige wissel eerste klas: Gijs.
Onder luid gejuich van de meegereisde supporters werd er afgetrapt .
Er ontstond direct een onrustige wedstrijd met veel balverlies over en weer.
Van beide kanten was het een gezapige pot, derby-onwaardig. Rijnland speelde ook nog eens met 12 man dankzij de thuisfluitende leidsman.
Na enkele kleine kansjes voor beide ploegen was het RKPSC dat tegen de verhouding in op 0-1 kwam.
Een puntgave corner van Björn werd door Melle op de borst aangenomen en verwoestend met zijn chocoladebeen tegen de touwen gejaagd.
Er werd daarna wat feller gespeeld door ons maar dit leidde niet tot grote kansen.
Ook Rijnland werd niet meer gevaarlijk en dus werd de voorsprong meegenomen naar de thee.
In de rust werden een aantal tactische puntjes op de i gezet en Bjorn gewisseld voor Gijs. In het teambelang bleef Andy onze (scherpe) grensrechter.
Na ongeveer 10 minuten spelen in de 2e helft deed zich ons eerste wapenfeit voor. De scheidsrechter werd door Mark vakkundig uitgeschakeld met een snoeiharde volley tegen zijn duikbril. Met een open wenkbrauw en bril zonder glas moest hij zich laten vervangen door een nieuwe thuisfluiter.
Rijnland probeerde wat meer druk te zetten, maar werd niet gevaarlijker dan enkele afstandschoten.
Er ontstond zo voor onze spitsen ruimte waar ze weinig raad mee wisten. Na een afgeslagen corner in de 64e minuut was het Ruudje die de bal bij Frank inleverde. Frank had weinig tijd nodig om vanaf eigen helft Jeroen weg te sturen.
Dit was een kansje waar Jeroen wel raad mee wist. Hij won het sprintduel en schoof de bal nonchalant langs de keeper: 0-2 .
Na deze goal was de wedstrijd gelopen, wij waren onnauwkeurig in het uitspelen van de kansen en Rijnland was niet bij machte om het ons nog moeilijk te maken. Hierdoor zakte het niveau naar een (nog) lager peil. Werkelijk niet om aan te zien, sorry supporters!
Ook de scheidsrechter wilde zich nog even laten gelden. Na een corner werd onze keeper onheus bejegend door een speler van Rijnland.
Ed besloot om het bij een waarschuwing te laten voor deze speler maar de scheidsrechter vond het nodig om op lachwekkende wijze Ed weg te sturen.
Hij kon geen rood geven omdat hij geen kaarten bij zich had. Freek werd opgeofferd en Andy moest het doel gaan verdedigen.
Na 5 minuten werd hij al getest met een vrije trap randje zestien.
De bal had net genoeg snelheid om bij de goal te komen maar Andy wist er een corner van te maken.
Enig hoogtepuntje was in de 87e minuut de goal van Frank.
Hij kreeg de bal vanaf de achterlijn (met pijn in het hart, volgens eigen zeggen) van Jeroen terug gelegd en scoorde bekeken in de lange hoek.
Onze derde driepunter na de winterstop was een feit, inmiddels 10 punten uit 4 duels. Hierdoor zijn we gestegen naar de 4e plek.
Volgende week wacht een heuse subtopper. Dan spelen we namelijk thuis tegen VVO dat de derde plek bezet.
We rekenen op veel publiek en zullen proberen om een betere partij op de mat te leggen dan vandaag.
Tot volgende week!
RKPSC 3 nog ongeslagen in 2011
Het derde elftal speelde in 2011 al 3 wedstrijden en bleef daarin ongeslagen. Hieronder van deze drie wedstrijden uitvoerig verslag.
Zondag 30 januari 2011: Westervoort 10- RKPSC 3 1-1 (ruststand 0-1)
De winterstop zat er weer op en vandaag was het zover. De mannen die doorgetraind hadden in de winterstop konden zich onderscheiden van de jochies. Dat het doorging was bijna zo goed als zeker. Ondanks de temperatuur van min 4 graden konden we onze borst natmaken (niet te nat natuurlijk want dat zou bevriezen) voor een wedstrijd op kunstgras. Westervoort stond 4de in de competitie met maar een paar punten meer als ons.
Met een uitgedunde selectie reden we naar Westervoort.
De opstelling was als volgt;
Ed,
Santi
Sjors, Robert, Ruud
Gijs, Mark, Jeroen E
Freek, Jeroen B, Frank
Andy en Martijn in de wissel. Ronaldo geblesseerd en Melle op vakantie. Bjorn had een vrije dag (hij moest weer zuipen een dag ervoor)
Vanaf het begin werd al meteen duidelijk dat Westervoort niet voor niets wat hoger staat dan ons. Met leuke combinaties vanuit het middenveld kwamen wij gelijk onder druk te staan. De zwakte lag bij hun dan ook in de verdediging. Dus mouwen omhoog, achterin de ballen tegenhouden en zo snel mogelijk de voorhoede proberen te bereiken. Dit lukte ons aardig, alhoewel Westervoort het meeste balbezit had waren wij via de counter het gevaarlijkst. Enkele uitbraken van ons miste de precisie om verzilverd te kunnen worden. Excuus was dat de kracht na een sprint van 70 meter toch echt op was.
Toch kwamen wij met 1-0 voor. Jeroen B werd neergehaald randje 16 en Frank was er al de kippen bij om te vrije trap te nemen. Zolang het uit stand is, is Frank nergens te beroerd voor. De bal werd met militaire precisie om de muur heen getrapt en viel wonderschoon in de kruising binnen. Het spelbeeld erna veranderde niet, Westervoort bleef drukken maar met kunst en vliegwerk haalden we de rust.
In de rust werd gezegd wat we wisten, we moeten het van de counter hebben.
Na opgewarmd te zijn aan de thee traden we weer aan.
Helaas voor ons viel toch de verdiende gelijkmaker, 1 van de weinige onoplettendheidjes van ons werd een goal, een combinatie vanaf het middelveld spleet onze verdediging en zo kon de spits 1 op 1 afmaken. De 2e helft kwamen wij niet meer onder de Westervoortse druk uit. Dat Ed niet zonder hulp zijn doel kon schoonhouden bleek wel uit het feit dat hij 3 engeltjes meergenomen had. 1 op de lat en bij de palen had hij er ook 1 staan. Het aluminium werd 3 x door Westervoort getest. Een schot van 1 meter van de goal viel binnenkant paal in de handen van Ed.
Pompen of verzuipen was het motto om de wedstrijd uit te voetballen. Dit lukte en we kregen nog zelfs een kans op meer, in de laatste minuut van de wedstrijd kon Jeroen B doorlopen naar de keeper van Westervoort, alleen waren ook de krachten bij Jeroen weg, een slap schot verdween in het zijnet.
Voor de 1ste wedstrijd na de winterstop tegen een goed team als Westervoort zeker een goed resultaat. Mark van Aalst heeft in deze wedstrijd zijn zwemdiploma gehaald. 90 minuten zwemmen op het middenveld was voldoende voor zijn B diploma. Mark gefeliciteerd!
Iemand die zich helemaal thuis voelde op deze kunstmatige gladde ondergrond wel de koning sliding van vandaag; Elbi-goal.
Op naar volgende week, waar de return tegen Duiven op het spel staat.
Zondag 6 februari 2011: RKPSC 3- DVV 7 4-0 (ruststand 1-0)
Vandaag weer een wedstrijd in ons vertrouwde Pannerden. De return tegen DVV. In Duiven hebben we een moeizame 3-2 overwinning behaald, dus we wisten dat we weer vol aan de bak konden.
Op een stormachtige Pauwengaard begonnen we aan de warming up. Santi had de taak meekregen om voor 1 x de tos te winnen zodat we met wind tegen konden beginnen om met wind mee de wedstrijd uit te kunnen spelen als we er conditioneel doorzitten. Niet geheel verassend was het feit dat hij niet mocht kiezen. De captain van DVV mocht kiezen en tot onze verbazing kozen ze voor wind mee.
De opstelling was als volgt;
Ed
Santi,
Martijn, Robert, Ruud
Bjorn, Mark, Gijs
Frank, Andy, Jeroen B
De wissels, Sjors, Freek, Elbi. Melle was nog steeds op vakantie, Ronaldo nog steeds geblesseerd.
De 1ste helft viel er weinig te beleven. DVV kon ondanks wind mee niet supergevaarlijk worden. De snelle buitenspelers van ze werden wel aan het lopen gezet maar die paar ballen die ze konden halen werden via ons centrum vakkundig uitverdedigd (sommige met een overdreven showduik of niet Santi). Hoge ballen konden soms doodvallen in de lucht en dit maakte het een onvoorspelbare wedstrijd.
Na een goed duel van Jeroen B op het middenveld kon Frank en vrij doorlopen op de keeper, helaas werd deze laat afgevlagd voor buitenspel. Enkele minuten laten een soortgelijke situatie, de vlag bleef echter naar beneden en nu kon Jeroen B doorlopen op de keeper. Waar hij tegen Westervoort na een sprint van 70 meter geen kracht meer had voor een schot was een afstand van 60 meter wel voldoende om kracht over te houden voor een schot. 1-0.
Met deze stand gingen wij de rust in. In de rust werd besproken dat we gebruik moesten maken van de wind, dus af en toe een peer naar voren. Gewisseld werd Freek voor Frank (Frank koos ervoor naar een wedstrijd anti-voetbal te gaan) Martijn voor Ruud (tactische wissel) Elbi voor Santi (de man van glas had sinds lange tijd weer ergens last van) Mark ging hierdoor laatste man voetballen en Elbi kwam(verdedigende?) mid-mid te staan.
Direct na rust kon Jeroen B na een assist van Gijs zijn 2de goal aantekenen. DVV werd echter niet meer gevaarlijk de 2de helft. Onze( aanvallende?) mid mid Elbi (terugverdedigen heeft tie nog nooit van gehoord) tekende voor de 3-0. Na een hachelijk moment buiten het veld (een bal werd de sloot ingeschoten, maar wissel Ruud had geen zin om om te lopen, dus trainingspak uit en de sloot in om de bal te pakken) mocht Ruud met soppende schoenen weer het veld in voor de laatste 20 minuten.
Een kwartier voor tijd werd een hoge bal van Freek verkeerd door de keeper ingeschat en hij taste hierop volledig mis. Door goed storen van Andy kon de keeper zijn fout niet herstellen en viel deze bal binnen. De ongelukkige botsing tussen Andy en de keeper zorgde voor enige consternatie. Reden voor DVV om kinderachtig te gaan doen door niet verder te willen voetballen. Dat ons 3 zuivere penalties waren onthouden waren ze waarschijnlijk vergeten. 4-0 vonden ze wel voldoende . Hierdoor een raar einde van de wedstrijd. De keeper die zo geblesseerd leek zat was als 1ste in de kleedkamer. Maar toch, 4 punten na de winterstop uit 2 wedstrijden. Het gerucht gaat al langzaam rond dat Melle niet eens meer nodig is en dat er wel voor 1 week vakantie bijgeboekt kan worden. Helaas zorgde de collecte na de wedstrijdvoor een te klein bedrag zodat hij er volgende week wel bij kan zijn;
Volgende week tegen Jonge Kracht in Huissen met in de wetenschap dat de Deugnieten de avond ervoor feest hebben dus dat er zomaar 6 zatte mensen in het veld kunnen staan.
Zondag 13 februari 2011: Jonge Kracht 7 – RKPSC 3 2-5 (ruststand 1-1)
Vandaag de wedstrijd tegen Jonge kracht in Huissen. Daar de wedstrijd al om 9.45 uur gespeelde te worden moesten we ons om de belachelijke tijd van 8 uur melden op het sportpark. Te weten dat de meesten een feestje de avond ervoor hadden gehad was het natuurlijk een verassing wie er niet waren. Feit was dat de wedstrijd doorging dus te allen tijde naar Huissen moesten.
Koppen tellen leverde 6 man op. Na even rondgebeld te hebben kwamen Elbi, Freek en Mark rechtstreeks, dus 9 man. Bjorn belde dat hij zich verslapen had en dat hij wel rechtstreeks ging. Natuurlijk trapt de leiding niet in dat smoesje dus hij werd opgehaald. Tijdens het vertrek kwam Martijn aanrijden dus 11 man. Grote afwezige was natuurlijk Melle, hij had nog niet na de winterstop meegedaan en aangezien wij nog zonder hem ongeslagen zijn voelde hij nattigheid. Met een spontane griep zegde hij af. Foto’s van hoe ziek hij was staan her en der op menig Hyves-pagina’s.
Dus met 11 man naar Huissen.
Waarom wij om 8 uur op het sportpark moesten zijn is nog steeds een raadsel, met de nieuwe pont stonden we binnen 3 minuten aan de andere kant van het waoter. Iets voor 9 waren we bij Jonge Kracht. De kantine was net geopend en van de tegenstander nog geen teken van leven. Een goede voorbereiding is het halve werk, dus omkleden en proberen in de warming up de alcohol eruit te lopen. Op het drassige oneffenveld werd al snel duidelijk dat het ploeteren zou worden. We hadden 11 man dus hiermee gingen wij het doen.
De opstelling was al volgt;
Ed
Mark
Martijn, Robert, Ruud
Bjorn, Elbi, Gijs
Freek, Frank, Jeroen
Wissels geen; Andy, Santi, Ronaldo geblesseerd, Melle ?
Dat er de dag ervoor meer is gedronken dan alleen water was wel te zien. Tactisch konden we niets tegenover zetten tegen hun 4-4-2 spel, veel spelers speelden uit positie en dwaalden maar ergens rond. Ondanks de aanwijzigingen vanaf de zijkant werd het niets. Simpel ballen sprongen wel 10 meter van de voet af..Maar ja..twas niet anders.
Maar Frank zou ons wel op sleeptouw nemen deze wedstrijd. Halverwege de 1ste helft zetet hijeen mooie combinatie op met Jeroen, dit betekende (niet altijd vanzelfsprekend trouwens) voor ons de 1-0. De verdediging van Jonge Kracht was redelijk eenvoudig uit te spelen op snelheid en mooie combinaties tussen Jeroen en Frank waren het gevolg hiervan. Maar ook Jonge Kracht liet zich niet zomaar aan de kant zetten. Slecht uitverdedigen van onze linksback (ik noem geen namen) zorgde ervoor dat de bal weer ingebracht kon worden. De spits van Jonge Kracht kon deze in de 16 aannemen en aanleggen voor de 1-1. Hiermee werd het rust.
Wat er in de rust allemaal gebeurde is met geen pen te beschrijven.. maar was wel te ruiken..
De neuzen werden allemaal dezelfde kant opgezet en er werd rustig uitgelegd hoe de 4-4-2 vanJonge Kracht aan te pakken was.
De 2de helft was een heel ander RKPSC te zien. Tactisch stond het nu goed en we komen op 2-1. Freek werd in de 16 op de hakken getrapt en wie anders dan Frank had de bal alweer in zijn handen. Onder zijn bekende motto’s (een goede spits is egoistisch, een goede spits is lui, en nog veel meer van deze krakers) zit ook het motto, waarom lopen als het uit stand kan. De penalty werd dan ook vakkundig tegen de touwen geschoten. Jonge Kracht kwam er nog wel een paar keer uit maar dit werden makkelijke prooien voor Ed. De lange ballen van Ed (doeltrap of uitschot) werden elke keer goed begrepen door Frank en Jeroen, zo konden we uitlopen naar 4-1. Een zuivere hattrick van Frank, onder het motto; het hoeft niet hard, stuiterde de 3-1 (tergend) rustig het doel in, en oog in oog met de keeper had Frank met de bal die van de keeper afstuiterde wel geluk, onder het motto, het hoeft niet altijd in 1 x, werd de 4-1 genoteerd.
Jeroen Elbertsen sloot het doelpunten festijn van Pannerdense zijde. Frank had geen zin om achter een afgeslagen bal aan te lopen, onze Gijs wel en bediende, de altijd op zijn kans loerende, Elbi op maat en hij maakte mooi de 5-1. Einde wedstrijd zou je zeggen. Het doelpuntenfestijn was toch al gesloten?? Helaas had Bjorn niet begrepen dat het al gesloten was en hij bekroonde zijn dramatische wedstrijd met een pracht van een eigen goal. De eigengoal kenners van RKPSC 3 (Martijn en Ruud) waren het er over eens. Dit was de mooiste. Hiermee was de 5-2 en de einduitslag een feit.
Na de winterstop 7 punten uit 3 wedstrijden. Een goed resultaat. Volgende week de kraker tegen Rijnland op het programma. Melle, ziek je griep goed uit!
Zondag 21 november 2010 RKPSC 3 – DVC ’26 12 2-1 (ruststand 1-1)
Na 2 weken met afgelaste wedstrijden stond vandaag de wedstrijd tegen DVC 12 op het programma. Ze stonden een plaats boven ons dus vandaag was het zaak te winnen om de aansluiting niet te verliezen voor Europees voetbal.
Om 9 uur moesten we aanwezig zijn op het sportpark..FF koppen tellen..hee we missen er 1, kwamen we achter.. Andy zeker..maar nee… Andy was zelfs op tijd..maar het bleek dus zn neefje Ruud te zijn (blijft toch in de familie). Die werd even wakker gebeld en zo waren we verzekerd van een grensrechter voor de 1ste helft. Met een selectie van 14 man konden we dus aantreden. De opstelling was als volgt; Ed in de goal, Santi laatste man, Renaldo voorstopper, Gijs linksrack, Sjors rechtsback, Melle mid-mid. Robert rechtshalf, Mark linkshalf, Andy in de spits, Frank rechtsbuiten, Elbi linksbuiten. Trucker, Jeroen en Ruud waren de wissels.
Het veld lag er vlak bij maar we wisten al dat het stakke combinatiespel van ons niet zou werken op dit zware klei veld..Dus mouwen omhoog en hard werken!
Ook vandaag wist Santi zijn toss niet te winnen dus zon tegen in de 1ste helft. Beide ploegen begonnen slordig aan de wedstrijd. Na 10 minuten vond Paul het tijd voor zijn 1ste wissel. Frank mocht naast Paul komen zitten en Jeroen mocht zijn opwachting maken. Frank zei dat hij last had van zijn bovenbeen dus we houden het in het midden of het een blessure was of echt tactisch.
Halverwege de 1ste helft kwamen de bezoekers op voorsprong, een afgeslagen bal werd niet goed weggewerkt en viel voor de voeten van een DVC speler die helemaal vrij stond in het 5 meter gebied. Sinterklaas moest nog arriveren in Pannerden, maar deze speler had geen moeite met het vroeg gegeven kadootje..0-1
Gelukkig had Paul super sub Jeroen al ingebracht en hij zorgde in de 1ste helft nog voor de 1-1 (nu begint de wissel van Frank wel tactisch te gaan lijken). Helaas moesten we tegen het einde van de 1ste helft Santi (hij was bijna van zijn bijnaam de man van glas af) wisselen. Met nog 2 rasechte verdedigers op de bank zou dit wel simpel op te lossen zijn. Maar omdat Trucker puur links is..zeg maar gewoon eigenwijs links moest er toch het e.e.a omgezet worden. Gijs moest van de linksback naar de rechtsback, Sjors moest van de rechtsback naar de laaste man positie.. Volgt u het nog? Dit alleen omdat Trucker zijn rechterbeen alleen maar heeft om op te staan. Het rustsignaal volgde enkele minuten later.
Ruud mocht gaan warmlopen en zou erin komen voor Renaldo. Dus de 2de helft stond er een compleet andere verdediging dan de 1ste helft;
1ste helft
Santi
Sjors Renaldo Gijs
2de helft
Sjors
Gijs Ruud Trucker
De 2de helft begon voor beide teams wel aardig.. enkele kleine kansjes over en weer waren het gevolg. Echt gevaarlijk werd DVC alleen toen een verdediger van ons wel dacht dat de keeper hem had en met een man in zijn rug de bal liet gaan. Gelukkig had deze DVC speler wel moeite met het kadootje en kopte naast. Ook wij werden gevaarlijk, Andy (balvast en kopsterk ala Toivonen of Boelykin) hield de verdediging van DVC aan het werk waardoor Jeroen kon aantekenen voor zijn en onze 2de goal. Hij vierde dat op wederom een rare manier (misschien omdat hij met links scoorde?)..het leek ergens op een kruising tussen een windmolen en een vogel die niet van de grond afkwam..Maar goed..hij zat en dit was alweer de 3de wedstrijd op rij waarin hij scoorde sinds de aankoop van zijn geel zwarte adidasschoenen. Misschien is hij ze aan het warmspelen voor volgend seizoen (Aerdt?)
Na het fluitsignaal van de goed leidende Rob Driessen konden wij de klei van ons gaan afspoelen onder de douche.
Na de wedstijd werden we blij verrast door Toon Egging, die namens het bestuur enkele kannen op de tafel zette. Dit voorbeeld werd gevolgd door Trucker en Elbi, waarvoor onze dank.
Volgende week weer een thuiswedstrijd, nu tegen DVV, ook een ploeg die boven ons staat dus we weten weer wat ons te doen staat.
Tot volgende week 10.00 uur (en geen minuut later) op sportpark de Pauwengaard, te bereiken via de rondweg Pannerden.
Elbi goal belangrijk voor RKPSC 3
Zondag 19 september 2010: DVV 7 – RKPSC 3 2-3 (1-1)
Vandaag stond de 2de competitiewedstrijd op het programma. Na vorige week ongelukkig verloren te hebben met 1-0 gingen we vandaag weer met frisse moed naar Duiven.
Met de afwezige hoofdcoach Paul en 2 spelers(Jeroen en Freek) die hun snipperdag verzilverd hadden vandaag had interim hoofdcoach Foeke (normaal de assistent van de assistent) de zware taak een winnend elftal op te stellen.
De basisopstelling was als volgt:
Ed in het doel,
Centraal achterin de gebroeders Leo en Luijf, M-m-martijn en Trucker (met z’n nieuwe maat 47 Adidas predator) waren de backs
Middenveld Björn (die een thuiswedstrijd had) Melle (de vice captain) en Mark
Voorin; Renaldo (nee niet Christiano), Frank Rose (neefje van Yuri en Axl Rose) en Elbi goal.
Op de bank, Santi, Gijs, Robert en Sjors.
We begonnen nerveus aan de wedstrijd, de passing was slordig en ballen over 2 meter verdwenen bijna altijd de struiken in.
We krijgen wel enkele kleine kansjes, zo werd een door Leo uitverdedigde bal goed belopen door Elbi goal die de uitstekende DVV keeper niet kon passeren. Helaas kwamen we ook nu weer achter.. Na slecht uitstappen kon een speler vrij inschieten, Ed tikte de bal nog op de lat maar helaas voor de voeten van een DVV speler, omdat onze verdediging stond de slapen kon hij vrij inschieten, 1-0. Gedurende deze helft werden we af en toe gevaarlijk.. en vrije trap van Frank Rose werd ternauwernood corner getikt en enkele schoten van afstand misten precisie. DVV was echter scherper en sneller in de omschakeling en we kwamen dan ook 2-0 achter door een eigen goal van M-m-martijn (de tussenstand tussen de meeste scorende verdedigers is nu 1-1), Met deze stand gingen we ook rusten.
In de rust werden de puntjes op de i gezet, de passing moest beter en meer rust aan de bal.
2 tactische wissels werden doorgevoerd. M-m-martijn moest plaatsmaken voor Sjors en Leo mocht naast M-m-martijn gaan zitten en hiervoor kwam Santi.
Gijs was er in de 1ste helft al ingekomen voor Renaldo.
Wat er in de 1ste helft fout ging ging in de 2de helft wel beter (en dit kwam niet door de wissels). Frank Rose tikte na een knappe actie aan de zijlijn de 2-1 binnen. En enkele minuten later was het wederom Frank Rose die betrokken was bij een goal.. nu aan de andere kant van het veld werd Frank onreglementair neergelegd. Nog voordat Frank de grond raakte en de scheids nog niet gefloten had, had Elbi goal de bal al in de handen om de vrije trap te nemen. Echter toen de scheids naar de plek des onheils liep zag hij dat de overtreding in de 16 gemaakt was dus een penalty. Elbi had de bal nog steeds vast en twijfelde geen moment om zelf aan te leggen voor het schot. Koel zoals hij altijd is tikte hij de 2-2 binnen. En we begonnen weer van voor af aan. Omdat DVV er de 2de helft niet meer aan kwam hadden ze de hulp nodig van de goed leidende scheidsrechter. Vice aanvoerder Melle werd eruit gelopen en duwde zijn tegenstander iets te opzichtig naar de grond. Penalty voor DVV. Omdat de speler die de penalty moest nemen het iets te zwaar had in de wedstrijd en hij blij was dat hij eindelijk een bal voor zijn voeten had liggen maakte hij een kruisje en keek naar de hoek waarin hij wilde schieten. Onze keeper Ed was dit niet ontgaan en dook de goede hoek in om zo ons in de wedstrijd te houden. De 2-2 bleef staan. 10 min voor het einde gaf Andy aan gewisseld te willen worden (dit waren nou net de 10 minuten die hij normaal extra blijft liggen om de wedstrijd wel uit te kunnen spelen). Hierdoor mocht Leo zijn comeback maken in het veld. Een paar minuten voor tijd stoomde trucker met z’n maat 47 adidas predator door aan de linkerkant (hij weet niet eens wat rechts is), omdat de hoek te moeilijk was voor zijn linker en hij niet weet hoe je een bal met rechts moet spelen tikte hij de bal op Elbi goal. Die twijfelde wederom niet en via de binnenkant van de paal stonden we op 2-3! Foeke wist niet hoe hij het had. Tijdens de wedstrijden dat Paul op vakantie is (en dit is best vaak) hebben wij onder zijn lijding nog niet gewonnen. De laatste sigaret van zijn nieuw aangebroken pakje sigaretten moest er toch aan geloven.. , zal het dan toch....? In de slotfase zijn we met kunst en vliegwerk van onze atletische verdediging nog op de been gebleven en zo konden de 3 punten mee naar Pannerden.
Man van de wedstrijd was zondermeer onze vice aanvoerder. Met zijn coaching, duels en steekpasjes was zijn spel een lust voor het oog.
Het viel hem dan ook tegen dat er zo weinig publiek op af was gekomen.
Waar normaal de aanvoerdersband voor extra druk zorg, had Melle nergens last van.
De aanvoerdersband ging dan ook zonder blikken of blozen zijn eigen tas in..
Op naar volgende week waar we onze serie verder uit gaan bouwen om het 1ste
9-punten feest na de Kermis te gaan vieren.
Ruud Sommers.
